فاضلمیبدی: زمینه عفو عمومی گسترده را فراهم کنید
یک عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه و استاد دانشکده مفید قم گفت: امروز زمان برخوردهای تند، گرفتن و بستن و متهمسازی نیست. دولت باید تلاش کند با آزادی بسیاری از زندانیان، اعلام عفو عمومی گستردهتر و امتداد حقوق مدنی مردم، فضای جامعه را ترمیم کند. کسی که به جرم اعتراض یا انتقاد در زندان است، نه تهدید امنیتی است و نه عامل خشونت؛ زندانی کردن چنین افرادی فقط شکاف میان دولت و جامعه را عمیقتر میکند.
به گزارش ۲۴ آنلاین، محمدتقی فاضل میبدی با تأکید بر همزمانی «توافق در بیرون» و «توافق در درون» گفت: در شرایطی که کشور در معرض تهدیدهای خارجی و خطر جنگ قرار دارد، حاکمیت باید با بازنگری در سیاستهای گذشته، آزادی زندانیان، گسترش حقوق مدنی و تغییر جهت در سیاستهای اقتصادی و خارجی، به یک آشتی ملی دست یابد.»
وی درباره ضرورت اصلاحات داخلی همزمان با پیگیری مذاکرات خارجی گفت: «تجربه تاریخی نشان داده است هر کشوری که در درون خود دچار تفرقه باشد و بخشی از جامعه به دلیل انتقاد یا اعتراض از حقوق اجتماعی محروم شود، در عرصه بیرونی نیز موفق نخواهد بود. در شرایط بحرانی، کشور بیش از هر چیز نیازمند توافق درون است. اگر در داخل اختلاف داشته باشیم و عدهای به دلیل انتقاد یا اعتراض در زندان باشند، آسیبهای بیرونی ما چند برابر میشود؛ اما اگر در درون به تفاهم برسیم، فشارهای خارجی نیز کاهش پیدا میکند.»
این استاد دانشگاه با اشاره به وضعیت کنونی کشور افزود: «امروز زمان برخوردهای تند، گرفتن و بستن و متهمسازی نیست. دولت باید تلاش کند با آزادی بسیاری از زندانیان، اعلام عفو عمومی گستردهتر و امتداد حقوق مدنی مردم، فضای جامعه را ترمیم کند. کسی که به جرم اعتراض یا انتقاد در زندان است، نه تهدید امنیتی است و نه عامل خشونت؛ زندانی کردن چنین افرادی فقط شکاف میان دولت و جامعه را عمیقتر میکند. اعتراض و انتقاد با خشونت و شرارت تفاوت دارد. اگر کسی دست به اسلحه ببرد، آدم بکشد یا امنیت عمومی را به خطر بیندازد، طبیعتا با او برخورد میشود، اما کسی که صرفا انتقاد کرده یا اعتراض مسالمتآمیز داشته، نباید گرفتار زندان باشد.»
فاضل میبدی در پاسخ به این پرسش که این ضرورت اصلاحی در درون به صورت مصداقی شامل چه مواردی میتواند باشد، گفت: «اصلاحات یعنی تغییر جهت. تا زمانی که تغییر جهت اساسی در کشور صورت نگیرد، اصلاحات واقعی اتفاق نمیافتد. این تغییر جهت هم شامل سیاست داخلی است و هم سیاست اقتصادی و خارجی. جهتگیریهایی که جامعه را به این نقطه بحرانی رسانده و باعث شده بخشی از جامعه به شعارهای تند و رادیکال روی بیاورد، باید اصلاح شود. راهحل، نه تغییر رژیم است و نه دل بستن به فشار خارجی. من هیچ کدام از این دو مسیر را قبول ندارم. تکیه بر بیرون و امید بستن به دخالت خارجی، مسیری بسیار خطرناک است. تنها راه، بازنگری حاکمیت در سیاستهای گذشته و پذیرش ضرورت تغییر جهت است. این بازنگری باید هم در سیاستهای اقتصادی اتفاق بیفتد و هم در سیاست خارجی. شعار دادن و تکرار ادبیات تند علیه کشورهای مختلف، مشکلات ما را حل نکرده و تا امروز هم حل نکرده است. ما باید با منطق، استدلال و عقلانیت، نگاه دنیا را نسبت به خودمان تغییر بدهیم.»
این استاد دانشگاه با اشاره به فضای پرتنش منطقهای یادآور شد: «امروز آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی قدرتهای بزرگ جهانی در شرایطی قرار دارند که علیه ایران عمل میکنند. اگر ما نخواهیم این واقعیت را ببینیم و همچنان با همان مسیر گذشته جلو برویم، طبیعتا ضربه میخوریم و هزینه میدهیم. حتی اگر در یک درگیری نظامی، تصور شود که طرفی پیروز میشود، جنگ در هر حال جنگ است و آسیبهای خودش را دارد. فرقی نمیکند چه کسی برنده باشد یا بازنده؛ کشور آسیب میبیند، زیرساختها صدمه میخورد و مردم هزینه میدهند. این تصور که چون توان موشکی داریم، جنگ اتفاق نمیافتد یا اگر اتفاق افتاد، بدون هزینه خواهد بود، تصور درستی نیست. حتی پاسخ نظامی هم به معنای آسیب دیدن کشور است. هزاران نفر ممکن است آسیب ببینند و وضعیت کشور بدتر شود.»
فاضل میبدی در پایان تاکید کرد: «تمام تلاش دولت و حاکمیت باید بر این باشد که جنگی رخ ندهد. جنگ، حتی اگر کوتاه باشد، آینده کشور را تحت تأثیر قرار میدهد و مشکلات را چند برابر میکند. من مطمئنم اگر تغییر جهت واقعی در سیاستها صورت بگیرد، به گونهای که نگاه دنیا نسبت به ایران تغییر کند، میتوان از بسیاری از بحرانها عبور کرد. توافق بیرونی بدون توافق درونی پایدار نیست و آشتی با مردم، پیششرط هر موفقیتی در عرصه بینالمللی است.»
