احمدی به حضور واسطهها در این چرخه اشاره کرد و افزود: واسطههایی هستند که در ازای دریافت هفتهای چند هزار دلار، با شبکههای ماهوارهای که به صورت زنجیرهای به هم متصل هستند، مذاکره میکنند تا اثر چند روز پخش نشود. یعنی برای اینکه فیلم شما کمی دیرتر قاچاق شود، باید پول پرداخت کنید.
بیشتر بخوانید:
پول بدهید تا فیلمتان را در ماهواره پخش نکنیم!
او درباره امکان جلوگیری فنی از کپی آثار گفت: پیگیری کردم اما ظاهراً پلتفرمها هم نمیتوانند مانع کپی شوند و حتی آثار اختصاصی خودشان هم قاچاق میشوند. به همین خاطر بارها زیرنویس میکنند که فیلم را قانونی ببینید، اما حقوق تولیدکننده همیشه نادیده گرفته میشود.
احمدی درباره وضعیت اکران «بچه مردم»، گفت: فکر میکنم فیلم نتوانست مخاطب واقعی خود را پیدا کند. با توجه به موفقیتها در جشنواره، نظر منتقدان و بازخورد مخاطبان اولیه، انتظار داشتم تعداد بیشتری به سینما بیایند.
مردم با سینما قهر کردند
او افزود: با اینکه این فیلم برای کودکان و نوجوانان نیست اما در میان کودکان و نوجوانان استقبال خوبی از فیلم شد، اما در اکران مدارس تقریباً تقاضایی وجود نداشت، درحالیکه برای آن برنامهریزی مفصل انجام شده بود. اگر مدیران آموزش و پرورش همراهی بیشتری میکردند، احتمالاً وضعیت فیلم بهتر میشد.
مخاطب با سینما قهر کرده است. دلیلش تنوع کم ژانرها و نبود آثار اجتماعی و داستانمحور جذاب است. وقتی مخاطب نتواند با فیلم ارتباط برقرار کند، ترجیح میدهد به تلویزیون یا فضای آنلاین برود یا اصلاً سینما را کنار بگذارد.
احمدی با انتقاد از چرخه تبلیغات و اکران گفت: تبلیغات هدفمند اهمیت زیادی دارد و برخی پلتفرمها برای سریالهای خود هزینههای سنگین تبلیغات محیطی و رسانهای انجام میدهند تا مخاطب را جذب کنند، اما در سینما شرایط سختتر است. بسیاری از فیلمهای کمدی از ابتدا بودجه قابلتوجهی برای تبلیغات کنار میگذارند، اما فیلمهای اجتماعی چنین امکانی ندارند. اگر بخواهم برای دیده شدن فیلم اجتماعی چند ده میلیارد تومان تبلیغ کنیم، عملاً باید چند برابر هزینه تولید فیلم فروش داشته باشیم تا سرمایه اولیه برگردد.
او درباره وضعیت مخاطب و قهر مردم با سینما تأکید کرد: یکی از مشکلات جدی امروز این است که مخاطب با سینما قهر کرده است. دلیلش تنوع کم ژانرها و نبود آثار اجتماعی و داستانمحور جذاب است. وقتی مخاطب نتواند با فیلم ارتباط برقرار کند، ترجیح میدهد به تلویزیون یا فضای آنلاین برود یا اصلاً سینما را کنار بگذارد.
احمدی همچنین درباره اکران آنلاین و تاثیر آن بر سینما گفت: «اکران آنلاین» مدل اشتباهی است، چون فیلم برای پرده سینما ساخته شده و نمایش آنلاین نباید جای اکران کامل و استاندارد سینمایی را بگیرد. در دنیا، پلتفرمها آثار را بعد از اکران سینمایی کامل منتشر میکنند، نه اینکه مستقیم یا خیلی زود آنلاین شود.
او در پایان با انتقاد از کمتوجهی به سینمای اجتماعی گفت: به نظر میرسد اساساً نیازی به سینمای اجتماعی احساس نمیشود؛ در حالی که این نوع سینما واقعیتها را نشان میدهد و میتواند اثرگذار باشد. به نظرم چرخه فعلی تبلیغات و اکران باید بازنگری شود تا هم تولیدکننده و هم مخاطب به جایگاه واقعی خود برسند.
