سخنانی که می‌تواند باعث ممنوعیت ورود شما به آمریکا شود؛ سنت، سیاست، و سرمایه‌داری
بر اساس یک تلگرام محرمانه وزارت خارجه آمریکا که به دست کن کلیپنشتاین، روزنامه‌نگار مستقل آمریکایی، رسیده است، مارکو روبیو، وزیر خارجه دولت ترامپ، دستورالعملی را برای محدود کردن صدور روادید اعضا و حامیان گروه‌های موسوم به «چپ افراطی» به سفارتخانه‌های آمریکا ابلاغ کرده است.
این دستورالعمل، با استناد به فرمان امنیت ملی دونالد ترامپ، دیدگاه‌هایی مانند مخالفت با سرمایه‌داری، سیاست‌های آمریکا و برخی مواردی که از آنها با نام «ارزش‌های سنتی» یاد می‌شود را در چارچوب شاخص‌های شناسایی تهدیدهای احتمالی بررسی می‌کند.
کلیپنشتاین گزارش هشدار می‌دهد که ابهام در تعریف مفاهیمی مانند «حمایت»، «همسویی» و «خرابکاری اقتصادی» می‌تواند مرز میان فعالیت سیاسی، آزادی بیان و رفتار مجرمانه را مخدوش کند و زمینه را برای محروم کردن افراد از ورود به آمریکا، حتی بدون محکومیت کیفری، فراهم سازد.
ترجمه کامل یادداشت کن کلیپنشتاین (Ken Klippenstein):
بر اساس یک تلگرام دیپلماتیک که مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، این هفته برای سفارتخانه‌های این کشور ارسال کرده است، او رسماً تصمیم گرفته از ورود برخی افراد متعلق به طیف سیاسی «چپ» به ایالات متحده جلوگیری کند.
وقتی نسخه‌ای از این تلگرام داخلی را به دست آوردم که ورود افراد متعلق به گروه‌های مبهم و نامشخص «همسو» با «تروریست‌های چپ افراطی» را ممنوع می‌کند، نتوانستم از خنده خودداری کنم؛ به‌ویژه با توجه به زمان انتشار آن. درست روز بعد، روبیو در یونان بود و در حالی که آکروپولیس پشت سرش قرار داشت، از «بحث آزاد و گفت‌وگوی عمومی، و رویارویی اندیشه‌ها با یکدیگر» تجلیل می‌کرد.
روبیو حتی سقراط را ستود؛ فیلسوفی که آتنی‌ها او را به اتهام «بی‌دینی» و «فاسد کردن جوانان» اعدام کردند. جالب اینکه روبیو در همان سخنرانی، عملاً اتهامی مشابه را مطرح کرد و گفت: «در بسیاری از جاها، به فرزندانمان آموختیم که از کشورهایی که قرار بود به ارث ببرند، شرمسار باشند.»
روبیو با این توجیه که برخی اشکال بیان عقیده ممکن است به خشونت منجر شوند یا حتی، با تعریفی مبهم‌تر، به‌نوعی اقتصاد آمریکا را تهدید کنند، مجموعه‌ای از سازوکارها را تشریح کرده است که به دولت فدرال اجازه می‌دهد تعیین کند کدام اندیشه‌ها بیش از حد خطرناک‌اند و بنابراین می‌توانند مبنایی برای خودداری از صدور روادید باشند.
تلگرام روبیو به مأموران کنسولی آمریکا در سراسر جهان یادآوری می‌کند که دستورالعمل امنیت ملی دونالد ترامپ، موسوم به NSPM-7، دیدگاه‌هایی مانند «آمریکاستیزی، سرمایه‌داری‌ستیزی و مسیحیت‌ستیزی» را از جمله شاخص‌های ادعایی خشونت سیاسی معرفی کرده است. این دستورالعمل همچنین دیدگاه‌های مربوط به مهاجرت، نژاد، جنسیت و اخلاقیات سنتی را از عوامل مرتبط با ارزیابی تهدیدها علیه آمریکا برمی‌شمارد.
اسکرین‌شات افشا شده از فایل‌های روبیو. منبع: kenklippenstein.com
فایل قابل دانلود از دستورالعمل
روبیو اکنون با اجرای NSPM-7 در وزارت خارجه، بررسی ایدئولوژیک متقاضیان را رسماً وارد فرایند صدور روادید کرده است. او گروه‌ها و افرادی را هدف قرار می‌دهد که انگیزه اصلی‌شان «خصومت فراگیر با نظام‌های حقوقی، اقتصادی و سیاسی ایالات متحده» توصیف شده است؛ به‌ویژه کسانی که آمریکا را کشوری «اساساً فاقد مشروعیت و سرکوبگر» می‌دانند. بر اساس این رویکرد، چنین افرادی ممکن است واجد شرایط ورود به ایالات متحده شناخته نشوند.
متأسفانه این تلگرام نگرانی دوستان اروپایی من را تأیید می‌کند؛ دوستانی که بسیاری از آنها واقعاً آمریکا را دوست دارند، اما اکنون نگران‌اند که دیگر در این کشور جایی نداشته باشند.
تلگرام روبیو به سفارتخانه‌ها دستور می‌دهد اعضای گروه‌های موسوم به «تروریست‌های چپ افراطی» و «دیگر گروه‌های همسو» را شناسایی و برای اعمال محدودیت‌های روادیدی معرفی کنند.
این دستورالعمل افرادی را در بر می‌گیرد که در فعالیت‌های تروریستی مشارکت داشته‌اند، از آن حمایت کرده‌اند یا به آن تحریک کرده‌اند؛ همچنین کسانی که از فعالیت‌های مجرمانه خشونت‌آمیز حمایت کرده‌اند یا در اقداماتی مشارکت داشته‌اند که وزارت خارجه آنها را «خرابکاری اقتصادی» می‌نامد.
واژه‌هایی مانند «حمایت» و «همسویی» در اینجا اهمیت ویژه‌ای دارند، زیرا مرز میان بیان عقیده، عضویت یا ارتباط با یک گروه و مشارکت عملی در فعالیت‌های آن را به مسئله‌ای تعیین‌کننده تبدیل می‌کنند. بااین‌حال، تلگرام توضیح چندانی درباره چگونگی ترسیم این مرزها از سوی مقام‌های مسئول ارائه نمی‌دهد.
این یادداشت همچنین تصریح می‌کند که برای اعمال چنین محدودیت‌هایی، لازم نیست گروه‌های موردنظر رسماً در فهرست «سازمان‌های تروریستی خارجی» یا «تروریست‌های جهانی تحت تحریم ویژه» قرار گرفته باشند یا به تشکیلات افسانه‌ای «آنتیفا» مرتبط باشند.
به بیان دیگر، برای آنکه از ورود فردی به آمریکا جلوگیری شود، حتی لازم نیست نام گروهی که به آن تعلق دارد در فهرست رسمی سازمان‌های تروریستی دولت ثبت شده باشد.
سیاست کلی مربوط به این محدودیت‌ها در ماه ژوئیه اعلام شد. همان‌طور که پیش از اعلام آن گزارش داده بودم، وزارت خارجه آمریکا در حال آماده‌سازی طرحی برای هدف قرار دادن افراد متهم به تروریسم چپ افراطی و متحدان آنها بود؛ افرادی که فعالیت‌هایشان می‌توانست اقداماتی از جمله خرابکاری اقتصادی علیه اموال و دارایی‌ها را شامل شود.
تلگرام جدید دستورالعمل‌های اجرایی این سیاست را مشخص می‌کند.
در این سند، «خرابکاری اقتصادی» شامل تخریب یا آسیب‌رسانی عمدی به اموال عمومی و خصوصی، حملات سایبری، ارسال گزارش‌های اضطراری دروغین برای اعزام نیروهای پلیس به محل یا همان Swatting و برخی اشکال افشای اطلاعات شخصی افراد در فضای عمومی یا Doxing تعریف شده است.
مفهوم اخیر به اندازه‌ای انعطاف‌پذیر و گسترده است که حتی می‌تواند انتشار نام و سایر اطلاعات هویتی مقام‌های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) را نیز شامل شود.
هماهنگی، تسهیل یا حمایت مادی از این فعالیت‌ها نیز در زمره تهدیدهای مرتبط با خرابکاری اقتصادی قرار می‌گیرد.
در این دستورالعمل، برای میزان خسارت ناشی از تخریب اموال یا حملات سایبری هیچ حداقل مشخصی تعیین نشده است. مفهوم «گروه‌های همسو» نیز تعریف روشنی ندارد. علاوه بر این، فرم معرفی افراد برای اعمال محدودیت روادیدی، ارائه هیچ‌گونه حکم محکومیت کیفری را الزامی نمی‌داند.
آنچه تلگرام مشخص می‌کند، ضرورت جمع‌آوری اطلاعات از منابع مختلف، از جمله دولت‌های خارجی، نهادهای مجری قانون و حتی «مقالات رسانه‌ای» است.
مقام‌های مستقر در واشنگتن درخواست‌های معرفی‌شده را بررسی می‌کنند و اختیار ثبت هشدارهای روادیدی و لغو روادید افراد را در دست دارند.
بااین‌حال، این تلگرام حاوی هیچ فهرستی از افرادی نیست که عملاً ورودشان به آمریکا ممنوع شده باشد.
روبیو در سخنرانی خود در آتن، اشتیاق یونانیان باستان به بحث و جدل فکری و امتناع آنها از پذیرش محدودیت‌ها را ستود.
او از سقراط تجلیل کرد؛ فیلسوفی که «حتی به بهای جان خود حاضر نشد جست‌وجوی حقیقت را رها کند».
ظاهراً روبیو برای متفکران دردسرساز ارزش قائل است، البته به شرط آنکه مدت‌ها از مرگشان گذشته باشد.
اما متفکران زنده چطور؟ آنها تهدیدی علیه امنیت ملی محسوب می‌شوند.
آنها درباره سرمایه‌داری، عملکرد پلیس و سیاست خارجی آمریکا عقایدی دارند. عضو گروه‌هایی هستند. حتی ممکن است برخی از نهادهای ما را سرکوبگر بدانند.
مسئله آزادی بیان در موضوعات مناقشه‌برانگیز دقیقاً همین است: اهمیت و مشروعیت چنین سخنانی معمولاً تنها در نگاه به گذشته بدیهی به نظر می‌رسد. در زمان بیان آنها، این سخنان همواره خطرناک جلوه می‌کنند.
و دقیقاً همین نوع بیان است که بیش از همه شایسته حمایت است.
اندیشه‌های بی‌خطر اساساً نیازی به حمایت ندارند. حتی استالین نیز از آزادی بیانِ کسانی حمایت می‌کرد که حرف‌هایشان را می‌پسندید.
روبیو در بخش دیگری از سخنرانی خود ابراز تأسف کرد که بسیاری از مردم در آرزوی «جهانی با امنیت کامل، جهانی عاری از خطر یا شکست» هستند.
او گفت نتیجه چنین نگرشی آن است که «ما به‌جای پیشرفت، رو به پایین حرکت می‌کنیم».
من واقعاً با این بخش از سخنانش موافق بودم.
حیف که خود روبیو به آن اعتقادی ندارد.
