پایان جام جهانی حماسه‌ها و معجزه‌ها

به گزارش 24 آنلاین، در ۱۱۸ یا ۱۱۹ دقیقه از ۱۲۰ دقیقه، اسپانیا بازی را در دست داشت؛ بسیار فراتر از ۶۵ درصد مالکیت توپ. راستش، این بار تیم ملی حتی نزدیک هم نبود؛ نه به دروازه حریف، نه به جنگیدن برای توپ و نه به تحمیل شرایط. آرژانتین همیشه تحت فشار بود، اغلب مغلوب و تنها دستان دیبو مارتینس مانع شکستی سنگین‌تر شد. اسپانیا وفادار به سبک خود بود و آرژانتین هرچه توانست انجام داد، هرچه حریف به او اجازه داد.

آخرین توانایی‌ها در زمین

با نگاهی به ترکیبی که در زمین باقی ماند، مشخص است که اسکالونی تیم را با آخرین داشته‌هایش به پایان رساند. دیبو، مولینا، اوتامندی، سنسی، تاگلیافیکو، مدینا، جولیانو، پاردس، مک‌آلیستر و مسی. ۱۰ بازیکن که ابتدا مقاومت کردند و پس از گل فران تورس، به دنبال یک تساوی غیرممکن گشتند. بدون مدافعان میانی اصلی (هر دو مصدوم)، با تاگلیافیکوی خسته و پاهای کم‌ رمق بقیه.

پایان یک دوران درخشان

اشک‌های مسی، نگاهش به هواداران، سکوتی که با آوازهای آنها همراه بود، پایان یک دوره را اعلام می‌کند؛ دوره‌ای درخشان و موفق که مایه افتخار و احساسات فراوان بود. فرقی نمی‌کند مسی یک، دو یا ۱۰ بازی دیگر انجام دهد؛ باید به فکر یک دوران جدید بود.

مدال نقره؛ ارزشمند و آموزنده

اینکه بازیکنان مدال نقره را از گردن خود برنداشتند، کار درستی بود. رسیدن به فینال پاداش تیمی است که هرگز تسلیم نشد، تا آخرین نفس جنگید و در شرایطی که دیگران احتمالا تسلیم می‌شدند، پیروزی‌های حماسی به دست آورد. مدال نقره، فراتر از ارزش دوم شدن، یک درس است. باختیم چون اسپانیا بهتر بود اما هیچ‌کس نمی‌تواند شادی‌های قلبی مسیر تا فینال را از ما بگیرد.

انتقاد از توپ طلای رودری

انتخاب رودری به عنوان بهترین بازیکن جام، تقریباً توهین‌آمیز است. نه به خاطر اینکه رودری بازیکن بدی است، بلکه به این دلیل که مسی روح و جان آرژانتین و جام جهانی بود. او در ۳۹ سالگی همه کار کرد. اگر معیار، جایزه دادن به برندگان است، باید به اینفانتینو گفت که در فوتبال با گل برنده می‌شوند، نه با پاس. رودری نه تنها گلی نزد، بلکه دو میلیارد پاس داد که هیچ‌کدام پاس گل نبود. این بحثی طولانی‌تر است برای زمانی دیگر.

خداحافظی و تشکر

جام جهانی حماسه‌ها و معجزه‌ها تمام شد. زمان سرزنش نیست، به جز یک نکته: لائوتارو مارتینس نباید در فینال روی نیمکت می‌ماند. امروز، در سوگ این باخت، می‌گوییم: متشکریم. برای رویاها و واقعیت‌ها. برای شاد کردن ما در این ماه و در پنج سال اخیر. متشکرم، همیشه متشکرم. در چند ماه دیگر، با رویاهای تازه دوباره دیدار خواهیم کرد.

منبع: سایت TYC آرژانتین