روایت نایب‌قهرمان آسیایی از دویدن و میوه‌فروشی

به گزارش 24 آنلاین، علی امیریان برنده مدال نقره دوی ۸۰۰ متر بازی‌های آسیایی ناگویا در نشست خبری اظهار کرد: تمام تلاشم بر این بود مدال طلا را بگیرم اما شرایطی که بود و مدتی مربی داشتم، مدتی نداشتم، مدتی مربی خارجی بود و مدتی هم مصدوم شدم.

او همچنین گفت: سختی‌های زیادی از بچگی داشتم. مسیر روستا تا شهر را می‌دویدم تا بروم تمرین کنم و بعد هم برگشت را پیاده می‌آمدم. بعد هم اجاره خانه و کار و حتی میوه فروشی هم کرده‌ام. قبل از این اردوها رکورد دو دقیقه را ثبت کرده بودم و بعد پیش آقای سجاد مرادی آمدم و توانستم رکورد ورودی مسابقات جهانی کلمبیا را بیاورم. بعد با آقای امیر مرادی به اردوها آمدیم و الان رکوردم خیلی خفن شده است!

او ادامه داد: شرایط اردو خیلی سخت بود و اول نمی‌توانستم تحمل کنم. مردم سکو و مدال را می‌بینند اما پشت آن یک تیم تلاش و زحمت می‌کشد. مربی من آقای مرادی که حتی وقتی در ایران نبود هم به صورت نامه برایم تمرین می‌فرستاد و کارم را انجام می‌دادم.

او ادامه داد: مربی من و به خصوص آقای زمانپور به ناحق به زندان افتادند (در کره جنوبی) و الان بیرون آمده‌اند و قرار است دوباره ادامه بدهیم و هدف اصلی ما قطعا المپیک است.

امیریان گفت: امیدوارم دوومیدانی بیشتر دیده شود. هیچ ورزشکاری از این رشته برای المپیک بورسیه نیست. امیدوارم این اتفاق بیفتد و این رشته بیشتر دیده شود.

صادق صمیمی: از ورزش خسته شدم و می‌خواستم بروم اما آقای حدادی لطف داشتند

به گزارش ایسنا، همچنین صادق صمیمی برنده مدال برنز پرتاب دیسک در این نشست خبری گفت: ابتدا از عواملی که واقعا در این دو سال برای ما و دوومیدانی سنگ‌تمام گذاشتند، تشکر می‌کنم. دوسال قبل خدمت بودم و در آن دوران من را به اردو آوردند. یک جوری شده بود که از ورزش خسته شده بودم و می‌خواستم بروم سر کار اما آقای حدادی لطف داشتند. آن یک سال هم خیلی فشار از سمت پادگان روی من بود و خیلی روی ورزش تمرکز نداشتم.

او ادامه داد: بعد از خدمت می‌خواستم ورزش را کنار بگذارم اما از خدا تشکر می‌کنم که هر بار خواستم کاری بکنم پشت گردنم زد و من را سر راه درست برگرداند. به اردو آمدم. البته ذهن منفی داشتم و می‌گفتم ورزش برای چه؟ من ۵، ۶ ماه قبل از بازی‌ها یک آسیب‌دیدگی برایم پیش آمد و آقای سپهرزاد با من به دکتر می‌آمد تا این آسیب حل شود.

صمیمی گفت: از استان خودم هم تشکر می‌کنم. ۳۰ درصد مدال‌های هر دوره از استان چهارمحال و بختیاری بوده است. پرتاب دیسک این استان در آسیا خیلی قوی است و ورزشکاران بزرگی از این استان بیرون آمده‌اند. یادم است در سن ۱۶ سالگی بچه‌ها در یک زمین خاکی تمرین می‌کردند. با پدرم رد می‌شدیم که دیدم بچه‌ها یک چیزی پرتاب می‌کردند. ما شلمزاری‌ها می‌گوییم بشقاب بعدها فهمیدم این دیسک است.

او افزود: وقتی ورزشکار شدم این دیسک را مثل ناموسم دیدم و حتی می‌توانستم با آن پیاده روی کنم و خوش بگذرانم. خیلی سختی کشیدم و وقتی آقای حدادی آمد حس کردم کسی حواسش به ورزشکاران است. ما مدیون آقای حدادی هستیم. از مسئولان خواهش می‌کنم توجه خاصی به دوومیدانی کنند. دوومیدانی ایران خیلی قوی‌تر از دوومیدانی دیگر کشورهای منطقه است. وقتی آقای حدادی در المپیک مدال گرفت نشان داد که می‌شود در این رشته مدال گرفت.