یوروویژن پس از ۷۰ سال به آسیا می‌رود؛ بانکوک میزبان نخستین دوره رقابت‌ها
مسابقه آواز یوروویژن پس از ۷۰ سال فعالیت، با راه‌اندازی نسخه آسیایی خود به بانکوک می‌رود؛ رقابتی که قرار است با حضور ۱۱ کشور از جمله کره جنوبی، تایلند، فیلیپین و ویتنام برگزار شود. برگزارکنندگان امیدوارند این رویداد بتواند موفقیت نسخه اروپایی را در آسیا تکرار کند، اما تردیدها درباره تفاوت‌های فرهنگی، استقبال محدود مخاطبان و حتی تأثیر تنش‌های سیاسی منطقه بر نتیجه رأی‌گیری، از همین حالا چشم‌انداز این تجربه تازه را با ابهام روبه‌رو کرده است.
به گزارش 24 آنلاین، به نقل از گاردین، تایلند در آستانه تجربه موجی از فرهنگ عامه و موسیقی پاپ پرزرق‌وبرق قرار دارد. گروه‌های اجرایی ساخت یک صحنه بزرگ در بانکوک را آغاز کرده‌اند؛ بخشی از تلاش گسترده و پرهزینه‌ای که هدف آن انتقال مسابقه آواز یوروویژن به آسیاست.
برگزارکنندگان وعده داده‌اند که قدیمی‌ترین مسابقه موسیقی جهان، آخر هفته آینده «فصل تازه‌ای در آسیا» را آغاز خواهد کرد؛ زمانی که ۱۱ شرکت‌کننده از کشورهای مختلف این منطقه برای کسب رأی مخاطبان به آوازخوانی و رقص روی صحنه می‌روند.
هنوز مشخص نیست مخاطبان آسیایی تا چه اندازه از این تجربه و تلاش برای بازآفرینی مسابقه محبوب یوروویژن استقبال خواهند کرد. بااین‌حال، برگزارکنندگان امیدوارند این رویداد موجی از علاقه و تب یوروویژن را در آسیا به راه بیندازد. برخی کشورهای شرکت‌کننده، از جمله فیلیپین و کره جنوبی، هم‌اکنون نیز باشگاه‌های هواداری پرشوری برای این مسابقه دارند.
بااین‌حال، یک هفته مانده به برگزاری فینال بزرگ، هنوز تعداد قابل‌توجهی بلیت برای ورود به سالن کنسرت «وان بانکوک فروم» به فروش نرفته است. این سالن در نزدیکی پارک مشهور لومپینی بانکوک قرار دارد.
صفحه رسمی یوروویژن در اینستاگرام نیز حساب آسیایی این مسابقه را به ۲.۳ میلیون دنبال‌کننده خود معرفی کرده است. تاکنون حدود ۶۵ هزار حساب کاربری این صفحه را دنبال کرده‌اند.
دارا، خواننده بلغاری و برنده یوروویژن ۲۰۲۶، نیز برای اجرای قطعه الکترودنس به یادماندنی خود با عنوان «بانگارنگا» در بخش میان‌برنامه به بانکوک دعوت شده است.
دین وولتیچ، نویسنده کتاب «اروپای پس از جنگ و مسابقه آواز یوروویژن»، معتقد است نسخه تازه این مسابقه برای «جلب توجه و علاقه مخاطبان محلی» با مسیر دشواری روبه‌رو خواهد بود.
وولتیچ که در دانشگاه نخستین واحد درسی دانشگاهی جهان درباره یوروویژن را تدریس کرده است، موفقیت چشمگیر این مسابقه را تا حدی ناشی از زمان شکل‌گیری آن در اواخر دهه ۱۹۵۰ می‌داند؛ دوره‌ای که تلویزیون در حال گسترش بود و اروپا نیز تجربه همگرایی پس از جنگ جهانی دوم را پشت سر می‌گذاشت.
او می‌گوید: «دلیلی وجود دارد که یوروویژن تا این اندازه ماهیتی اروپایی دارد و به همین دلیل فکر می‌کنم موفقیت آن در مناطق دیگر جهان دشوار خواهد بود.»
تجربه نسخه‌های فرعی این مسابقه نیز چندان امیدوارکننده نبوده است. «مسابقه آواز آمریکا» که در سال ۲۰۲۲ با الگوبرداری از یوروویژن برگزار شد، با آمار پایین بینندگان مواجه شد و نتوانست در رقابت با برنامه‌های باسابقه‌تری مانند «آمریکن آیدل» موفق عمل کند.
با وجود تردیدهایش، وولتیچ برای تماشای فینال به تایلند سفر کرده است. او می‌گوید: «این فصل دیگری از تاریخ این مسابقه است و فکر می‌کنم باید آن را از نزدیک ببینم.»
در تلاشی که به نظر می‌رسد برای حفظ پیوند نام این رویداد با بزرگ‌ترین مسابقه موسیقی زنده جهان انجام شده، برگزارکنندگان تصمیم نگرفته‌اند نام آن را به «آسیویژن» تغییر دهند، بلکه عنوان «مسابقه آواز یوروویژن آسیا» را انتخاب کرده‌اند؛ تصمیمی که البته تا حدی ابهام جغرافیایی ایجاد کرده است.
بااین‌حال، پیوند دادن مناطق مختلف جهان در تاریخ ۷۰ساله یوروویژن اتفاق تازه‌ای نیست. برگزارکننده این مسابقه، اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی (EBU) است؛ نهادی که برخلاف نامش، فعالیت آن به محدوده جغرافیایی اروپا محدود نمی‌شود. به همین دلیل، شبکه‌های تلویزیونی خارج از اروپا، از جمله اسرائیل و استرالیا، نیز در این رقابت حضور داشته‌اند. سال آینده نیز برای نخستین بار نماینده‌ای از کانادا در یوروویژن شرکت خواهد کرد.
در شتاب برای نهایی کردن فهرست شرکت‌کنندگان، همه کشورهای آسیایی پوشش داده نشده‌اند و نام هند و چین در میان کشورهای حاضر دیده نمی‌شود.
۱۱ شرکت‌کننده اعلام‌شده از کشورهای بوتان، بنگلادش، کامبوج، لائوس، مالزی، مغولستان، نپال، فیلیپین، کره جنوبی، تایلند و ویتنام هستند.
نماینده کشور میزبان نیز حاصل همکاری چند هنرمند است؛ از جمله یک خواننده زن و مانگ، ستاره موسیقی پاپ تایلند که با نام تی‌پاپ شناخته می‌شود. او در کنار داو قرار می‌گیرد؛ خواننده‌ای که با پیروزی در یک مسابقه تلویزیونی استعدادیابی به شهرت ملی رسید و مدتی نیز عضو گروه پسرانه «ال‌ای‌زد وان» بود.
تماشاگران در سراسر جهان می‌توانند اجرای زنده را از طریق یوتیوب تماشا کنند و حتی در رأی‌گیری شرکت داشته باشند. بااین‌حال، نظام پیچیده رأی‌گیری به‌گونه‌ای طراحی شده است که آرای بین‌المللی نمی‌توانند بر رأی هیئت‌های داوری ملی و رأی عمومی کشورهای شرکت‌کننده غلبه کنند.
ناظران یوروویژن همچنین این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا گرایش‌ها و مناسبات سیاسی کشورها بر نتایج مسابقه تأثیر خواهد گذاشت یا نه؛ مسئله‌ای که در نسخه اصلی اروپایی نیز سابقه داشته است. در آن رقابت، کشورهای همسایه و متحد گاهی به‌صورت بلوکی به یکدیگر رأی می‌دهند.
تایلند و کامبوج سال گذشته درگیر جنگ بودند و این تنش ممکن است در آرای دو کشور در شب مسابقه خود را نشان دهد.
یوروویژن هر سال بیش از ۱۰۰ میلیون بیننده دارد. بااین‌حال، این رقابت در سال‌های اخیر تحت‌تأثیر انتقادها و اتهام‌هایی قرار گرفته است مبنی بر اینکه اسرائیل باید به دلیل جنگ غزه از آن کنار گذاشته شود.
منتقدان می‌گویند ادامه حضور اسرائیل در این مسابقه با تصمیم برگزارکنندگان برای حذف روسیه پس از حمله گسترده این کشور به اوکراین در سال ۲۰۲۲ در تناقض است. در اعتراض به این تصمیم، چند شبکه تلویزیونی نیز از حضور در رقابت کناره‌گیری کرده‌اند.
