قلعهنویی: مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی هستیم/ بهترین بازی دور نخست جام جهانی بود!
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران گفت: از عملکرد تیم راضی هستم اما از نتیجه راضی نیستم.
به گزارش 24 آنلاین، امیرقلعه نویی پس از تساوی ۲ بر ۲ ایران مقابل نیوزیلند در نخستین بازی خود در جام جهانی ۲۰۲۶ فوتبال گفت: بازی بسیار زیبایی بود فکر میکنم شاید بهترین بازی دور اول بود. از بازی راضی هستم اما از نتیجه رضایت ندارم. دو توپ روی دروازه ما آمد که گل شد. مشکلاتی که فکر میکردیم گریبانگیر ما شد. ما باید زودتر می آمدیم که متاسفانه اجازه ندادند.
وی افزود: سعی کردیم با تعویضها بازی را برگردانیم. شانس برد هم داشتیم اما این اتفاق رخ نداد.
سرمربی تیم ملی خاطرنشان کرد: باید استراحت کنیم و فیلم را بازبینی کنیم تا روی نقاط ضعفمان کار کنیم.
به گزارش ایسنا، همچنین قلعهنویی در نشست خبری پس از بازی با نیوزیلند گفت: قبل از پاسخ دادن به سوالها در مورد دو موضوع صحبت میکنم؛ این بازی و این جو استادیوم یک نقطه عطفی برای تاریخ فوتبال ما بود. امروز کلی ایرانی با نگرش و باورهای مختلف در سالن بودند اما همه یک صدا تیم ملی کشور خود را با قلب خود تشویق کردند که برد اصلی این بازی بود. ۷۰ هزار جمعیت که اکثرا هم ایرانی بودند، نقطه عطفی در تاریخ کشور ما خواهد بود.
او ادامه داد: موضوع بعدی هم میخواهم راجع به مظلومیت تیم ایران صحبت کنم. آنقدری که ما روی هوا بودیم روی زمین نبودیم. به ما وقت ندادند که دو هفته زودتر بیاییم و سازگاری داشته باشیم. امشب هم بلافاصله بعد از بازی به ما اعلام کردند که باید آمریکا را ترک کنیم، در صورتی که امشب مهمترین مساله برای بازی آینده ما است. ما باید ریکاوری کنیم و آماده شویم اما به جای آن باید سوار هواپیما شویم و به تیخوانا برگردیم. این ما را رنج میدهد.
سرمربی تیم ملی فوتبال ادامه داد: در مورد فوتبال هم این بازی یکی از بازیهای قشنگ دور اول بود که ۴ گل داشت. موقعیتهای زیادی هم داشتیم. ما روی ۵۰ متر رو به جلو بسیار عالی بودیم اما با دو موقعیت دو گل خوردیم. این هم جزئی از فوتبال است. باید از فردا آنالیز کنیم و نقاط ضعف ساختاری و دفاعی را برطرف کنیم.
قلعهنویی در مورد ترک لسآنجلس بلافاصله بعد از بازی گفت: ما خودمان هم نمیدانیم و خیلی خندهدار است. تصمیمات برنامهریزی تیم ما از جای دیگری گرفته میشود. ما قرار بود دو شب قبل از این بازی به لسآنجلس بیاییم اما اجازه ندادند. در برنامهمان بود امشب اینجا بمانیم و ریکاوری کنیم و فردا ظهر برگردیم که اجازه ندادند و دلیلش را هم نمیدانم. برای همین تیم ملی ایران شاید از مظلومترین تیمهای ادوار جام جهانی باشد. رییس فدراسیون، مدیر تیم، رسانه اینجا نیست. ما روی نیمکت تعویضها را که میخواهیم انجام دهیم یک مربی آن کار را انجاممیداد یا بخشی از مسئولیتهای قبل از بازی را انجام میدادند تا اینکه کادر فنی بخواهد به مسائل فنی بپردازد. به همین خاطر میگویم ما مظلومترین تیم تاریخ هستیم.
او افزود: باید از بازیکنانم خیلی خیلی ممنون باشم. با این شرایط و بستری که برای ما ایجاد کردند فکر میکنم بازیکنان بیش از توان انرژی گذاشتند و با اینکه شرایط بدنی خوبی نداشتند و سازگاری ما ۱۰۰ درصد انجام نشده، توانستیم یک بازی قابل قبول انجام دهیم. دو بار کامبک زدیم و حتی میتوانستیم بازی را ببریم. یک گل زدیم که از بدشانسی، خیلی کم تو آفساید بود. یکی به تیر زدیم و به نظر من هم جو به ما انرژی داد و کمک کرد و هم خود بازیکنان واقعا با وجود بازی کردند و از آنها تشکر میکنم.
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران همچنین گفت: واقعا مردم مکزیک و شهر تیخوانا باعث شدند که احساس غربت نکنیم و خود را در خانه خودمان ببینیم و حس غربت نداشته باشیم. جای تشکر دارد و دل ما هم برای این شهر تنگ شده و دوست داشتیم فردا برگردیم اما خوشحالیم که امشب برمیگردیم. از نظر علمی ما باید فردا به مکزیک برمیگشتیم. از مردم خوب مکزیک نهایت تشکر را داریم.
او افزود: قبل از بازی هم گفتم دیر آمدن و دیر سازش پیدا کردن خیلی روی بازیکنان تاثیر داشت. ۴ بازیکن ما به خاطر گرفتگی (عضله) تعویض شدند. ما همه تعویضها را به خاطر مصدومیت انجام دادیم نه به خاطر مسائل فنی. تیم باید تا فردا ریکاوری کند و تیمپزشکی گزارش دهد که ببینم چه بازیکنانی برای بازی بعدی آماده هستند اما رفتاری که با ما شد چه در دیر آمدن و چه قبل و بعد بازی شرایط را برای ما سخت تر میکند. اما ما مصمم تر هستیم که با انرژی بیشتر برای مردم تلاش بیشتری کنیم و بازیهای بهتری انجام دهیم. این بازی به نظر من یکی از بهترین بازیها تا الان بوده و مردم چه داخل و چه خارج لذت بردند و ۴ گل و صحنه های امید گل داشتیم. جو استادیوم خیلی جو خوب و قشنگی بود و من حدود ۵ دهه است که در اردوها و مسابقات هستم این تجربه برای من خوب بود. مردم با قلبشان خوشحالی میکردند و تیم ملی کشورشان را تشویق میکردند که دستاورد بزرگی بود.
