پرچمدار ایران با مصدومیت نقره گرفت
دارنده مدال نقره پاراوزنهبرداری ایران در ناگویا گفت یک ماه پیش از مسابقات از ناحیه سینه آسیب دیده بود و سه هفته نتوانست تمرینات مناسبی داشته باشد، اما در روز رقابت وزنههایی فراتر از رکوردهای تمرینی خود ثبت کرد.
به گزارش 24 آنلاین، روحالله رستمی پس از کسب مدال نقره دسته ۸۸ کیلوگرم پاراوزنهبرداری در پنجمین دوره بازیهای پاراآسیایی، درباره عملکرد خود اظهار کرد: خیلی تلاش کردم، اما آن چیزی که باید اتفاق میافتاد، نیفتاد. البته انتظارم از خودم بیشتر از وزنههایی که امروز زدم نبود و تمام توانم را گذاشتم.
وی درباره شرایط جسمانی خود پیش از حضور در این رقابتها خاطرنشان کرد: متأسفانه یک ماه پیش از آغاز بازیها از ناحیه سینه دچار آسیبدیدگی شدم و به همین دلیل سه هفته نتوانستم بهخوبی تمرین کنم. این اتفاق کارم را بسیار دشوار کرد، اما با توجه به این شرایط فکر میکنم امروز عملکرد خوبی داشتم.
قهرمان دو دوره پارالمپیک افزود: جالب است بدانید وزنههایی را که امروز در صحنه مسابقه پرس کردم، حتی در تمرینات هم نزده بودم. لطف خدا بود که توانستم این وزنهها را بالا ببرم.
رستمی با تأکید بر اینکه کسب مدال نقره او را راضی نمیکند، گفت: من همیشه کمالگرا هستم و این مدال نقره راضیام نمیکند، چون مردم ایران لایق بهترینها هستند. همیشه دوست داشتم مدال طلا را به این مردم نازنین تقدیم کنم، اما این بار نشد. از آنها میخواهم این مدال نقره ناقابل را از من بپذیرند.
ملیپوش پاراوزنهبرداری ایران درباره اهدای مدالش نیز گفت: این مدال را به مقام معظم رهبری، روح امام شهیدمان، همه شهدای جنگ تحمیلی اخیر و ملت شریف ایران تقدیم میکنم.
وی با قدردانی از خانوادهاش افزود: دوست دارم این مدال را به پدر و مادر عزیزم نیز تقدیم کنم که در این مدت خیلی اذیت شدند. از همینجا دستشان را میبوسم.»
رستمی در پایان گفت: از همه کسانی که برایم دعا کردند و به من لطف داشتند، تشکر میکنم. همچنین از کادر فنی و تمام دوستانی که در این مدت به من انرژی دادند، سپاسگزارم.
به گزارش ایسنا، روحالله رستمی در رقابت دسته ۸۸ کیلوگرم با ثبت رکورد ۲۴۳ کیلوگرم، تنها با یک کیلوگرم اختلاف نسبت به یان پانپان چینی، به مدال نقره رسید. هر دو وزنهبردار در حرکت چهارم و اضافه خود رکورد بازیهای پاراآسیایی را شکستند.
نوایی: امیدوارم دخترم از من دلگیر نشود
علی نوایی بعد از کسب مدال طلای بازی های پاراآسیایی ناگویا گفت: این مدال را به مردم مقاوم ایران تقدیم می کنم. از کادر فنی و تمام عزیزان که به کمک کردند تشکر میکنم. باید از پدر، مادر، همسر و برادرم تشکر کنم.
وی ادامه داد: به خاطر تمرینات در جشن تولد دخترم حضور پیدا نکردم و امیدوارم در آینده از دستم دلگیر نشود.
دارنده نشان طلای بازی های پاراآسیایی ناگویا در پاراجودو در پایان گفت: خواستم مدالم را به دخترم بدهم اما آن را به حلما که تمام اعضای خانواده اش را در جنگ از دست داد تقدیم میکنم و این مدال را به نمایندگی از شهدای میناب به بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) تقدیم می کنم.