پشت جنجال اوشا ونس، همسر معاون اول ترامپ چیست؟ روایتی از شکاف در اردوگاه راست آمریکا و بحران اسراییل

ویل سکستون، مفسر سیاسی اینترنتی که با نام «Vrillium» نیز فعالیت می‌کند، مجری برنامه یوتیوبی The Narrative است. محتوای او بیشتر بر اختلافات درونی راست آمریکا، مهاجرت، مذهب و نفوذ اسرائیل در سیاست ایالات متحده متمرکز است. سکستون در این برنامه از موضعی نزدیک به جریان «اول آمریکا-ماگا» سخن می‌گوید و منتقد جی‌دی ونس، محافظه‌کاران ملی یا NatCon و سیاست خارجی حامی اسرائیل است.

موضوع برنامه بحث درمورد کلیپی از جان دویل مفسر محافظه‌کار آمریکایی و مجری The John Doyle Show در شبکه BlazeTV درباره همسر ونس است. دویل از چهره‌های جوان راست پوپولیست آمریکاست و معمولاً درباره سیاست‌های ترامپ، مذهب، خانواده، مهاجرت و منازعات فرهنگی صحبت می‌کند. 

در کلیپ مورد بحث، دویل از جی‌دی ونس در برابر راست‌گرایانی دفاع می‌کند که ازدواج او با یک زن هندی‌تبار را بهانه حمله قرار داده‌اند. او این انتقادها را «احمقانه» و «نابالغ» می‌خواند و می‌گوید برای حامیان سیاست «اول آمریکا»، کاهش مهاجرت باید مهم‌تر از قومیت همسر ونس باشد. دویل در ادامه با استفاده از شوخی‌های نژادی و استعمارگرایانه می‌گوید اهمیتی ندارد که «قلب یک مرد سفیدپوست را زنی هندی ربوده باشد» و از تعبیر «سفیدکردن» زنان غیرسفید استفاده می‌کند. واکنش گسترده چهره‌های راست به این سخنان و دفاع آنها از ازدواج ونس، موضوع اصلی برنامه سکستون را شکل می‌دهد: چرا بخشی از رسانه‌های محافظه‌کار به‌طور هم‌زمان برای دفاع از ونس و همسرش وارد میدان شده‌اند؟

سکستون می‌گوید پس از انتشار این سخنان، گروهی از چهره‌های محافظه‌کار نه‌تنها از دویل دفاع کردند، بلکه با انتشار تصاویر زنان هندی و تکرار همان شوخی نژادپرستانه، کوشیدند نوعی موج رسانه‌ای در حمایت از او ایجاد کنند. پرسش اصلی او این است که چرا چهره‌هایی که در بحث‌های دیگر بر تفاوت‌های نژادی و قومی تأکید دارند، این بار به‌طور هماهنگ از ازدواج ونس دفاع می‌کنند.

اوشا ونس به‌عنوان مسئله‌ای سیاسی

در روایت سکستون، اهمیت اوشا ونس تنها به هندی‌تباربودن او مربوط نیست. او همسر ونس را شخصیتی مهم در ارتباطات سیاسی و دیپلماتیک معاون رئیس‌جمهور معرفی می‌کند و برای توضیح این موضوع به دوران تحصیل این زوج در دانشکده حقوق ییل بازمی‌گردد.

جی‌دی ونس و اوشا در ییل با یکدیگر آشنا شدند. سکستون ویوک راماسوامی، سیاست‌مدار و کارآفرین آمریکایی هندی‌تبار، را حلقه ارتباطی میان آنها معرفی می‌کند و می‌گوید هر سه نفر در محافل مشترکی در ییل رفت‌وآمد داشتند. یکی از این محافل، انجمن شَبتای بود.

شَبتای یک انجمن یهودی و محفل گفت‌وگوی نخبگان در اطراف دانشگاه ییل است. این مجموعه در سال ۱۹۹۶ با مشارکت چند دانشجوی تحصیلات تکمیلی، کوری بوکر ــ سناتور آینده آمریکا ــ و خاخام شمولی هِشت شکل گرفت. شبتای در ابتدا با نام‌های «Chai Society» و «Eliezer» فعالیت می‌کرد.

برنامه اصلی انجمن، برگزاری شام‌های شبات و نشست‌های طولانی با حضور دانشجویان، استادان، سیاست‌مداران، بازرگانان و شخصیت‌های فرهنگی است. این نشست‌ها معمولاً به گفت‌وگو درباره اسراییل، سیاست، مذهب و مسائل اجتماعی اختصاص دارند. عضویت در مجموعه گزینشی است، اما شبتای برخلاف انجمن‌های مخفی مشهور ییل، سازمانی کاملاً پنهانی محسوب نمی‌شود و افرادی از ادیان و گرایش‌های مختلف در برنامه‌های آن حضور داشته‌اند.

نام فعلی انجمن از بنی شبتای، بازرگان اسرائیلی‌آمریکایی، گرفته شده است. خود مجموعه، شبتای را «جامعه جهانی رهبری یهودی تأسیس‌شده در دانشگاه ییل» معرفی می‌کند. سکستون این انجمن را محل شکل‌گیری ارتباط میان دانشجویان مستعد ییل و چهره‌های بانفوذ سیاست، اقتصاد و محافل حامی رژیم اسرائیل توصیف می‌کند. در روایت او، حضور راماسوامی، ونس و اوشا در این محیط بخشی از پیشینه سیاسی روابط بعدی آنهاست.

پیشینه خانوادگی اوشا ونس

سکستون در ادامه به خانواده اوشا ونس می‌پردازد. اوشا در آمریکا و در خانواده‌ای مهاجر از هند به دنیا آمده است. خانواده او از جامعه تلوگوزبان جنوب هند و طبقه برهمن هستند و والدینش تحصیلات دانشگاهی و مشاغل تخصصی داشته‌اند. خود اوشا نیز در دانشگاه‌های ییل و کمبریج تحصیل کرده و پیش از ورود همسرش به دولت، وکیل بود.

مجری سپس به ارتباط برخی بستگان خانواده اوشا با سازمان RSS اشاره می‌کند و می‌گوید یکی از بستگان ارشد خانواده در شاخه محلی این سازمان مسئولیت داشته است. RSS یا «راشتریه سویم‌سیوک سَنگ» یک سازمان داوطلبانه ملی‌گرای هندوست که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد. این مجموعه یکی از مهم‌ترین پایه‌های فکری و تشکیلاتی جنبش «هندوتوا» به‌شمار می‌رود؛ جریانی که هویت ملی هند را پیوندی نزدیک با تمدن و فرهنگ هندو می‌داند. حزب بهاراتیا جاناتا یا BJP، حزب نارندرا مودی نخست‌وزیر فعلی هند، از نظر تاریخی و تشکیلاتی با خانواده گسترده سازمان‌های نزدیک به RSS ارتباط دارد. سکستون از RSS به‌عنوان بازوی سازمان‌یافته و میدانی ملی‌گرایی هندو یاد می‌کند.

در نگاه سکستون، روابط خانوادگی اوشا و همچنین دیدارهای خانواده ونس با نارندرا مودی، در چارچوب پیوند احتمالی آنها با دولت و جریان حاکم هند قرار می‌گیرد. سکستون به‌ویژه به سفر ونس و خانواده‌اش به هند و اظهارات اوشا درباره رفتار صمیمانه فرزندانش با مودی اشاره می‌کند.

سکستون پس از کنار هم گذاشتن این ارتباطات، ازدواج جی‌دی و اوشا ونس را یک «ازدواج سیاسی» می‌نامد. در روایت او، این پیوند برای هر دو طرف مزایایی داشته است: ونس از ارتباط با جامعه هندی‌تبار، رأی‌دهندگان آسیایی و دولت هند بهره می‌گیرد و محافل سیاسی و اقتصادی هند نیز به یک سیاست‌مدار روبه‌رشد در آمریکا دسترسی پیدا می‌کنند.

او هندو ماندن اوشا پس از گرویدن ونس به کاتولیسیسم را نیز بخشی از همین موضوع می‌داند. سکستون می‌گوید حفظ هویت مذهبی اوشا، رابطه او با جامعه هندو و دولت ملی‌گرای هند را نگه داشته است. او مراسم هندوی ازدواج، نام‌های فرزندان خانواده و حضور نشانه‌های فرهنگی هند در زندگی آنها را در همین چارچوب مطرح می‌کند.

نقش پیتر تیل و سیلیکون‌ولی

بخش دیگری از روایت به پیتر تیل، سرمایه‌گذار سیلیکون‌ولی و یکی از مهم‌ترین حامیان سیاسی اسراییل، نسل‌کشی در غزه، و ونس، اختصاص دارد. ونس پیش از ورود به سیاست در حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر فعالیت می‌کرد و مدتی نیز در شرکتی مرتبط با تیل حضور داشت. تیل بعداً از کارزار انتخاباتی او حمایت مالی کرد.

پیتر تیل رئیس هیئت‌مدیره پالانتیر است که در حوزه تحلیل داده، هوش مصنوعی و سامانه‌های اطلاعاتی نظامی فعالیت می‌کند. پالانتیر در ژانویه ۲۰۲۴، پس از برگزاری جلسه هیئت‌مدیره خود در تل‌آویو، از امضای یک «مشارکت راهبردی» با وزارت جنگ رژیم صهیونیستی اسرائیل برای تأمین فناوری مورد استفاده در مأموریت‌های مرتبط با جنگهای جاری خبر داد. پالانتیر زیرساخت نرم‌افزاری دفاعی، فناوری پلیس پیش‌بینانه و سکوی هوش مصنوعی خود را برای ادغام لحظه‌ای داده‌های میدان نبرد و تصمیم‌گیری خودکار در غزه، لبنان، ایران، یمن، عراق و سوریه را در اختیار رژیم اسراییل قرار داده است. این تکنولوژی‌ها در شناسایی اهداف و حملات اسرائیل در غزه به وسعت مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

سکستون می‌گوید شرکت‌های فناوری آمریکا دو منفعت عمده در توسعه روابط با هند دارند: نخست، دسترسی به نیروی متخصص هندی از مسیر ویزای H-1B و دوم، انتقال بخشی از تولید و خدمات از چین یا آمریکا به هند. H-1B یک ویزای کاری موقت آمریکاست که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد نیروی متخصص خارجی، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند فناوری، مهندسی و پزشکی، استخدام کنند. شهروندان هند در سال‌های اخیر بخش بزرگی از دریافت‌کنندگان این نوع ویزا را تشکیل داده‌اند.

سیاست H-1B درون جریان راست آمریکا محل اختلاف است: شرکت‌های فناوری آن را برای جذب نیروی متخصص ضروری می‌دانند، اما مخالفان می‌گویند این برنامه می‌تواند برای کاهش هزینه نیروی کار و کنارزدن کارکنان آمریکایی استفاده شود.

در روایت سکستون، حمایت سیلیکون‌ولی از ونس با نیاز صنعت فناوری به نیروی کار، برون‌سپاری و توسعه هوش مصنوعی پیوند دارد. او همچنین می‌گوید سرمایه‌گذاران آمریکایی، هند را یکی از جایگزین‌های آینده چین برای تولید صنعتی می‌بینند.

«چرخش بزرگ» در میان جوانان راست‌گرا

سکستون بخش بعدی تحلیل خود را «چرخش بزرگ» می‌نامد. منظور او تغییر فضای سیاسی نسل جوان راست‌گرا پس از کاهش محدودیت‌های محتوایی در شبکه‌های اجتماعی و گسترش دوباره کلیپ‌های نیک فوئنتس است.

فوئنتس یک فعال راست افراطی آمریکایی و چهره اصلی جریان موسوم به «گرویپرها»ست. او به‌دلیل مواضع ملی‌گرایانه حامی مسیحیان در آمریکا و در سالهای اخیر مخالفت شدید با اسرائیل شناخته می‌شود. سکستون معتقد است آنچه باعث افزایش مخاطبان فوئنتس شد، بیش از بحث نژاد و ملی‌گرایی، انتقادهای او از اسرائیل و نفوذ حامیان اسرائیل در سیاست آمریکا بوده است.

به گفته مجری، گسترش این نگاه باعث شد بخشی از جوانان راست‌گرا به دولت، نهادهای رسمی و سیاست‌مداران نزدیک به اسرائیل بدبین شوند. ونس که پیش‌تر یکی از گزینه‌های اصلی برای به‌ارث‌بردن پایگاه سیاسی ترامپ تلقی می‌شد، در این فضا با مخالفت بیشتری روبه‌رو شد.

NatCon و تلاش برای بازسازی جایگاه ونس

سکستون سپس به جریان «محافظه‌کاری ملی» یا NatCon می‌پردازد و آن را مهم‌ترین شبکه فکری و رسانه‌ای حامی ونس معرفی می‌کند.

NatCon مخفف National Conservatism یا «محافظه‌کاری ملی» است؛ جریانی در راست سیاسی غرب که بر حاکمیت ملی، مرزها، خانواده سنتی، مذهب و مخالفت با جهان‌گرایی (گلوبالیزم) تأکید دارد. یورام هازونی، نویسنده و نظریه‌پرداز اسرائیلی‌آمریکایی، از چهره‌های اصلی این جریان و رئیس بنیاد ادموند برک، برگزارکننده کنفرانس‌های NatCon، است.

سکستون NatCon را شبکه‌ای نزدیک به پیتر تیل، محافظه‌کاران حامی ماشین نظامی و مالی اسرائیل و رسانه‌های راست معرفی می‌کند. به گفته او، این جریان قصد دارد ونس را به نامزد اصلی دوران پس از ترامپ تبدیل کند.

در این روایت، مشکل حامیان ونس آن است که بخشی از پایگاه جوان راست‌گرا هم با نفوذ اسرائیل مخالف است و هم نسبت به مهاجرت، تغییرات جمعیتی و ازدواج‌های میان‌نژادی حساسیت دارد. سکستون می‌گوید رسانه‌های نزدیک به NatCon می‌کوشند توجه این گروه را از اسرائیل به موضوعاتی مانند مهاجرت، اسلام، نژاد و جمعیت‌شناسی منتقل کنند.

او دفاع جان دویل از ازدواج ونس را بخشی از همین تلاش می‌داند: ازدواج با اوشا به‌جای آنکه نشانه نفوذ هند معرفی شود، با زبان استعماری به‌صورت «تصاحب» یا «سفیدکردن» یک زن هندی بازتعریف می‌شود.

سه لابی در یک نامزد

جمع‌بندی سیاسی سکستون این است که جی‌دی ونس در نقطه تلاقی سه مجموعه قرار دارد:

• محافل حامی اسرائیل که خواهان ادامه سیاست خارجی نزدیک به این رژیم و نسل‌کشی در غزه و جنگ در لبنان و ایران هستند؛

• هند و شبکه مهاجران هندی که در پی افزایش نفوذ اقتصادی و سیاسی‌اند؛

• سیلیکون‌ولی که به نیروی کار متخصص، برون‌سپاری و ادامه سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی نیاز دارد.

او ونس را نامزد مشترک این منافع معرفی می‌کند و می‌گوید هدف نهایی حامیانش، رساندن او به ریاست‌جمهوری است. 

انتخابات ۲۰۲۸ و رقابت بر سر نسل جوان

سکستون انتخابات ۲۰۲۸ را مرحله‌ای تعیین‌کننده می‌داند. استدلال او این است که رأی‌دهندگان مسن‌تر حامی ترامپ به‌تدریج وزن انتخاباتی خود را از دست می‌دهند و به همین دلیل، نامزد آینده جمهوری‌خواهان باید بتواند نسل جوان را جذب کند.

او می‌گوید اسرائیل، هند و شرکت‌های فناوری هر سه با محدودیت زمانی روبه‌رو هستند: اسرائیل با افزایش مخالفت نسل جوان آمریکا مواجه است؛ هند برای توسعه صنعتی و گسترش شبکه مهاجران خود به فرصت بیشتری نیاز دارد؛ و سیلیکون‌ولی نیز نگران کاهش سرمایه‌گذاری در صورت ترکیدن حباب هوش مصنوعی است.

این فشار زمانی سبب می‌شود شبکه‌های حامی ونس برای پیروزی او در سال ۲۰۲۸ اختلافات نژادی و مذهبی موجود در میان مخالفان جریان رسمی را برجسته کنند.

سکستون در پایان می‌گوید مخالفان ونس نباید بر سر نژاد و مذهب با یکدیگر درگیر شوند. او تشکیل ائتلافی از سفیدپوستان، لاتین‌تبارهای قانونی، سیاه‌پوستان و دیگر گروه‌هایی را پیشنهاد می‌کند که خود را میهن‌پرست و طرفدار سیاست «اول آمریکا» می‌دانند.

برنامه سیاسی مورد حمایت او شامل توقف یا محدودیت شدید مهاجرت، مرزهای سخت‌گیرانه، کاهش حضور آمریکا در خاورمیانه و تمرکز بر امنیت نیمکره غربی است. او تشکیل یک دولت قومی کاملاً سفیدپوست را هدفی غیرعملی می‌خواند و معتقد است تأکید بر چنین هدفی، ائتلاف مخالف نفوذ خارجی را از هم می‌پاشد.

بحث سکستون با این پرسش پایان می‌یابد که آیا آمریکا در آینده همچنان یک کشور مستقل با هویت ملی خواهد بود یا به یک «منطقه اقتصادی» در خدمت اسرائیل، هند و شرکت‌های فناوری تبدیل خواهد شد.

مشاهده ویدئو در یوتیوب