کوی تیانکای: آمریکا مشکلاتش را به گردن چین نیندازد؛ «بدون قدرت، چه کسی به تو احترام می‌گذارد؟»
کوی تیانکای، سفیر پیشین چین در واشنگتن، روز شنبه در همایشی در شنژن گفت آمریکا نباید مشکلات داخلی‌اش را به خیزش چین نسبت دهد و نباید انتظار داشته باشد عوض شدن رئیس‌جمهور آنها را حل کند.
به گزارش ۲۴، به نقل از ساوت‌چاینا مورنینگ‌پست، کوی تیانکای، باسابقه‌ترین سفیر پیشین چین در واشنگتن (۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱)، روز شنبه در همایشی در شنژن به میزبانی مشترک «مؤسسهٔ منطقهٔ لوپ شنژن» و «مرکز چین معاصر و جهان» دانشگاه هنگ‌کنگ گفت آمریکا نباید خیزش چین را عامل مشکلات خود بداند و نباید انتظار داشته باشد این مشکلات با عوض شدن رئیس‌جمهور حل شود. او گفت توسعهٔ چین هرگز با هدف جایگزینی یا به چالش کشیدن آمریکا نبوده و امیدوار است آمریکا مشکلاتش را حل کند، به شرط آنکه توسعهٔ آینده‌اش به بهای منافع چین نباشد.
تمثیل چاپستیک و کارد؛ مشکلات ساختاری آمریکا
کوی با این تمثیل که «چینی‌ها با چاپستیک غذا می‌خورند و آمریکایی‌ها با کارد و چنگال» گفت ممکن نیست چین شغل یا منافع آمریکایی‌ها را بگیرد و افزود: «رشد چین کیک اقتصاد جهان را بزرگ‌تر کرد و آمریکا بی‌درنگ با کارد تیزش بزرگ‌ترین تکه را برید؛ واقعیت همین است.» به گفتهٔ او، حل مشکلات آمریکا نیازمند نگاه به زیر سطح و بررسی تحولات ساختاری در اقتصاد، سیاست، جامعه، فرهنگ و جمعیت آن کشور و تضادهای بلندمدتی است که ریشه دوانده‌اند: «هرگز نباید آنچه در آمریکا می‌گذرد را به افراد خاص فروکاست، و نباید تصور کرد انتخاب فردی تازه در چند سال آینده عقربه‌ها را به عقب برمی‌گرداند؛ راه بازگشتی نیست، تاریخ فقط به جلو می‌رود.»
پس از میان‌دوره‌ای؛ توصیه به خواندن اسناد پلنوم پنجم
به نوشتهٔ این گزارش، این سخنان چند روز پس از ناکامی‌های کلیدی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بیان شد که اهرم قانون‌گذاری ترامپ را کُند کرده و گمانه‌زنی دربارهٔ «رئیس‌جمهور اردک لنگ» را دامن زده است. کوی گفت به دوستان آمریکایی‌اش توصیه می‌کند اسناد پنجمین پلنوم را بخوانند تا ببینند چین چگونه مشکلات را از درون شناسایی و حل می‌کند، و «همیشه منشأ مشکلاتشان را بیرون از خود نجویند».
رقابت اجتناب‌ناپذیر؛ احترام از راه قدرت
او رقابت چین و آمریکا را اجتناب‌ناپذیر اما روابط دو کشور را «بازی با حاصل جمع صفر» ندانست و از هر دو طرف خواست همکاری را جست‌وجو و گسترش دهند. کوی یادآوری کرد که در دوران مأموریتش در آمریکا با رؤسای‌جمهور مختلف و وزارت خارجهٔ آمریکا دربارهٔ «احترام» صحبت کرده و آنها در ابتدا پذیرش آن را دشوار می‌یافتند؛ به گفتهٔ او، گنجانده شدن «احترام» در بیانیه‌های رسمی آمریکا حاصل قدرت فزایندهٔ چین بوده، نه امتیازی از سوی آمریکا: «بدون قدرت، چه کسی به تو احترام می‌گذارد؟» به نوشتهٔ ساوت‌چاینا مورنینگ‌پست، دو طرف در سفر متقابل شی به آمریکا در سپتامبر، در ادامهٔ سفر دولتی ترامپ به پکن در ماه مه، بر ایجاد «رابطهٔ سازنده با ثبات راهبردی» بر پایهٔ «احترام، انصاف و عمل متقابل» توافق کردند.
با این حال کوی لحنی هشیارانه هم داشت: «باید عینی باشیم؛ نمی‌توانیم به این نتیجه‌گیری ساده برسیم که آمریکا رو به افول است. به‌ویژه در علم و دانشگاه، از جمله هوش مصنوعی، الگوریتم‌ها و تراشه‌ها، آمریکا همچنان پیشتاز است و در این تردیدی نیست.» او از چین خواست اعتمادبه‌نفس خود را حفظ کند، اما گفت این اعتمادبه‌نفس باید ریشه در گشودگی داشته باشد.
