پژوهشگر تسینگ‌هوا: کنگرهٔ دموکرات جهت رقابت آمریکا با چین را تغییر نمی‌دهد، اما اجرا را پرنوسان‌تر می‌کند

به گزارش ۲۴، سون چنگ‌هائو، دانشیار پژوهشی مرکز مطالعات راهبردی و امنیت دانشگاه تسینگ‌هوا، در گفت‌وگوی اختصاصی با «فنگ شوئه» از سایت چینی «گوانچا» که ۵ نوامبر (۱۴ آبان) منتشر شد، می‌گوید کنترل دموکرات‌ها بر کنگره جهت کلی رقابت راهبردی آمریکا با چین را تغییر نمی‌دهد، اما فضای ترامپ برای استفاده از ابزارهای سیاستی و معامله را محدود می‌کند و اجرای سیاست‌ها و توافق‌ها را پرنوسان‌تر می‌سازد.

همه‌پرسی دربارهٔ عملکرد ترامپ

به گفتهٔ سون، نتیجهٔ انتخابات میان‌دوره‌ای تا حد زیادی ارزیابی متمرکز رأی‌دهندگان از عملکرد دولت ترامپ است. پیروزی دموکرات‌ها در چند ایالت سنتی جمهوری‌خواه نشان می‌دهد نارضایتی سراسری بر بخشی از وفاداری حزبی غلبه کرده است. او می‌افزاید خود ترامپ بارها از رأی‌دهندگان خواسته بود او را نامزد این انتخابات بدانند و به همین دلیل نمی‌تواند شکست را کاملاً به گردن نامزدهای محلی بیندازد. به گفتهٔ او، نظرسنجی‌های پیش از انتخابات نشان می‌داد حدود ۸۰ درصد رأی‌دهندگان خواهان تغییر در شیوهٔ ادارهٔ کشورند؛ نارضایتی‌ای که هم به قیمت‌ها و هزینهٔ جنگ و هم به ناامیدی از شیوهٔ کار سیاست مربوط است.

«اردک لنگ» زودهنگام و وضعیتی «نامتقارن»

سون می‌گوید با کنترل هر دو مجلس به دست دموکرات‌ها، ترامپ زودتر وارد مرحلهٔ «اردک لنگ» می‌شود و توان او برای پیش بردن قوانین مهم کاهش می‌یابد. به پیش‌بینی او، ترامپ بیشتر به فرمان اجرایی، تغییر مقررات، تحریم و ابزارهای دیپلماتیک تکیه خواهد کرد، اما این ابزارها محدودیت دارند: فرمان اجرایی به پشتوانهٔ قانون اساسی یا قانون نیاز دارد و نمی‌تواند بودجه ایجاد کند، اقدامات اجرایی ممکن است در دادگاه بررسی شود و مذاکرات خارجی‌ای که به تغییر قانون یا هزینهٔ بلندمدت نیاز دارد، از کنگره عبور می‌کند. او دو سال آینده را «وضعیتی نامتقارن» توصیف می‌کند: توان کاخ سفید برای جلوگیری از قانون‌گذاری کنگره همچنان قوی است، اما توانش برای تبدیل خواسته‌های شخصی به سیاست پایدار کاهش می‌یابد.

به گفتهٔ این پژوهشگر، نخستین حوزه‌هایی که متأثر می‌شوند انتصاب‌های ناتمام، ترتیبات بهداشت و درمان و مالیات، و موارد مناقشه‌برانگیزی چون بودجهٔ تکمیلی جنگ و بودجهٔ اجرای قوانین مهاجرت‌اند.

سیاست چین: جهت ثابت، اجرا پرنوسان

سون معتقد است کنگره محدودیت ایجاد می‌کند، اما جهت کلی رقابت راهبردی چین و آمریکا ادامه می‌یابد. فشار فناورانه و امنیتی بر چین همچنان حمایت گستردهٔ دو حزب را دارد و برخی نمایندگان دموکرات حتی ممکن است ترامپ را متهم کنند که محدودیت‌های فناوری‌های کلیدی و فروش تسلیحات به تایوان را بیش از حد «معامله‌ای» کرده است. به گفتهٔ او، در تعرفه‌ها جای تعدیل وجود دارد، چون نارضایتی از هزینهٔ زندگی انگیزهٔ دموکرات‌ها را برای بررسی هزینهٔ تعرفه‌ها و محدود کردن افزایش یک‌جانبهٔ آن تقویت می‌کند. اما در حوزهٔ تراشه‌های پیشرفته، هوش مصنوعی و بررسی سرمایه‌گذاری، تداوم بیشتر است و کنگره ممکن است اجرای سخت‌گیرانه‌تر بخواهد و تصمیم‌های کاخ سفید دربارهٔ معافیت‌ها یا تسهیل مجوزها را بررسی کند.

او از نگاه چین نتیجه می‌گیرد که جهت رقابت آمریکا با چین پیوستگی زیادی خواهد داشت، اما نوسان سیاست‌های مشخص و اجرای توافق‌ها ممکن است بیشتر شود. به گفتهٔ سون، باید دید آیا رقابت حزبی در آمریکا خطر مسائلی چون تایوان را که به منافع اصلی چین مربوط است بالا می‌برد یا نه، و تمرکز آینده از اینکه آیا سران به اجماع می‌رسند، به این گسترش می‌یابد که آیا نظام سیاسی آمریکا می‌تواند این اجماع را بپذیرد و اجرا کند.

جنگ ایران؛ «بار سیاسی» ترامپ

سون می‌گوید جنگ ایران به «بار سیاسی» ترامپ تبدیل شده است. او یادآوری می‌کند که ترامپ خود پذیرفته جنگ بر نتیجهٔ انتخابات اثر گذاشته، اما همچنان از تصمیم به استفاده از زور دفاع می‌کند؛ موضوعی که به گفتهٔ او نشان می‌دهد میان مجازات انتخاباتی و تغییر سیاست هنوز فاصله هست. به نظر او، پایین آوردن قیمت نفت، کنترل هزینهٔ جنگ و یافتن دستاورد دیپلماتیک قابل‌اعلام انگیزه‌های قوی‌تری خواهد شد، اما ترامپ ممکن است تهدید نظامی را ابزار پیشبرد مذاکره کند و اگر مذاکرات به بن‌بست برسد، با حملات بیشتر فشار بیاورد. دربارهٔ متحدان هم پیش‌بینی می‌کند ترامپ «هماهنگی گزینشی» را پیش بگیرد: در موضوعاتی که به حمایت متحدان نیاز دارد تعامل را بیشتر کند و هم‌زمان فشار برای تقسیم هزینه‌ها و فشار اقتصادی را ادامه دهد.