جنگ دوباره پس از انتخابات آمریکا؟ آتشبس هفتروزه و دودستگی تهران از نگاه گوانچا
لیو یانتینگ، ستوننویس سایت چینی گوانچا، مینویسد جنگ ایران با پایان انتخابات اسرائیل و آمریکا به چهارراه رسیده است. به نوشتهٔ او، گرهٔ اصلی مذاکرات جدول زمانی «آتشبس هفتروزه» است و اختلاف داخلی ایران دیگر بر سر اصل مذاکره نیست، بلکه بر سر شروط آن است.
به گزارش ۲۴، لیو یانتینگ، ستوننویس سایت چینی گوانچا، در یادداشتی با عنوان «آیا آتش جنگ پس از انتخابات میاندورهای آمریکا دوباره شعلهور میشود؟» نوشته است که با پایان انتخابات اسرائیل و نزدیک شدن نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا، جنگ ایران به چهارراه سرنوشت رسیده است. به نوشتهٔ او، سه مسیر پیش روست: بمباران مشترک ایران از سوی آمریکا و اسرائیل و پاسخ ایران که آتش جنگ را در خلیج فارس دوباره روشن میکند، توافق بر سر آتشبسی تازه با مصالحهٔ طرفین، یا ماندن در وضعیت «در آستانهٔ جنگ».
گزینههای نظامی و هشدار به متحدان
لیو به گزارش ۲۹ اکتبر والاستریتژورنال اشاره میکند که بر اساس آن، برد کوپر، فرمانده سنتکام، گزینههای نظامی دربارهٔ ایران را به ترامپ گزارش داده و واشنگتن به متحدان منطقهای هشدار داده است برای نبردی «کوتاه اما شدید» پس از انتخابات ۳ نوامبر آماده باشند. به نوشتهٔ او، اکسیوس نیز در ماه اکتبر خبر داده بود که پنتاگون به سنتکام دستور داده آمادگی برای ازسرگیری عملیات علیه ایران را کامل کند. میانجی قطری هم ۲۹ اکتبر به تهران بازگشت تا به توافق «آتشبس هفتروزه» میان آمریکا و ایران کمک کند.
به نوشتهٔ این ستوننویس، رسانههای دولتی ایران ۲۹ اکتبر سخنرانی آیتالله مجتبی خامنهای، رهبر انقلاب، را منتشر کردند که در آن بر «پاسخ فوری و مؤثر، بدون محدودیت جغرافیایی» به هر نوع تهدید تأکید و به فرماندهان دستور داده شد فهرست اهداف احتمالی را بهروز کنند. به گفتهٔ لیو، عبدالرحیم عبداللهی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، نیز از تهیهٔ فهرست تازهای از اهداف با گسترهٔ جغرافیایی وسیعتر خبر داد.
در مسیر دیپلماسی، به نوشتهٔ گوانچا، والاستریتژورنال و نیویورکتایمز ۲۸ اکتبر به نقل از منابع خود گزارش دادند که جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، به محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی و فرمانده پیشین سپاه، نامه نوشته و خواستار مذاکرهٔ هستهای و دیدار مستقیم در اسلامآباد یا دوحه شده است. عراقچی ۲۹ اکتبر این تلاش را «گامی مثبت» خواند، اما گفت ایران فعلاً برنامهای برای دیدار با مقامات آمریکایی ندارد و هیئتی ایرانی برای مشورت بیشتر به قطر رفته است.
اختلاف بر سر جدول زمانی آتشبس
لیو گرهٔ اصلی را جدول زمانی «آتشبس هفتروزه» میداند: واشنگتن میخواهد مذاکرهٔ هستهای از روز نخست آغاز شود و تهران اصرار دارد این مذاکره پس از اجرای اقدامات دیگر، از روز هفتم شروع شود. به نوشتهٔ او، عراقچی گفته تهران بر پایهٔ «تفاهمنامهٔ اسلامآباد» به مذاکره ادامه میدهد، اما تا رفع محدودیتهای دریایی و آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار از داراییهای مسدودشدهٔ ایران، بازگشایی یکجانبهٔ تنگهٔ هرمز را بهعنوان سازوکار اعتمادسازی نمیپذیرد.
این ستوننویس به گزارش اکسیوس به نقل از یک منبع اسرائیلی و یک منبع آمریکایی اشاره میکند که نتانیاهو در تماس تلفنی ۳۱ اکتبر بارها از ترامپ خواسته بلافاصله پس از انتخابات به ایران حمله کند، اما ترامپ همچنان ادامهٔ مذاکره را ترجیح میدهد. انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک رئیس امارات، نیز ۱ نوامبر گفت امارات امیدوار است مذاکرات به گشایش دیپلماتیک برسد، اما برای درگیری دوباره هم آماده شده است.
خوانش رسانههای ایران از انتخابات اسرائیل
به نوشتهٔ لیو، نورنیوز، نزدیک به شورای عالی امنیت ملی، تأکید کرده که اختلاف مخالفان نتانیاهو با او بر سر شیوهٔ مدیریت جنگ است، نه نگرش بنیادین به ایران. روزنامهٔ خراسان، نزدیک به قالیباف، نیز نوشته کنار رفتن نتانیاهو لزوماً تهدید نظامی را کم نمیکند، اما ممکن است شبکهٔ سیاسی و دیپلماتیکی را که او ساخته، تضعیف کند.
اختلاف داخلی؛ نه بر سر مذاکره، بر سر شروط
لیو مینویسد پس از دیدار ۲۷ اکتبر رهبر انقلاب با رضایی، جریان طرفدار مذاکره بر فراخوان «پایان جنگ» تأکید کرد. به نوشتهٔ او، پزشکیان گفت «باید مذاکره کنیم و از وضعیت نه جنگ و نه صلح بیرون بیاییم»، ابطحی، مشاور خاتمی، از «مذاکرهٔ عزتمندانه» سخن گفت و منصور حقیقتپور، نمایندهٔ پیشین مجلس و نزدیک به لاریجانی، گفت منافع ملی ایجاب میکند راهی با کمترین هزینه انتخاب شود. در مقابل، فداحسین مالکی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، و خبرگزاری مهر سخنان رهبر را فراخوانی برای «تقویت جایگاه ایران، نه نرم کردن شروط» تفسیر کردند.
به نوشتهٔ این ستوننویس، ایلنا ۲ نوامبر از تجمع بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در شهرهایی چون تهران، رشت، کرمانشاه، اهواز و شوش برای افزایش مستمری و بهبود خدمات درمانی خبر داد. لیو نتیجه میگیرد اختلاف واقعی دو جریان دیگر بر سر اصل مذاکره نیست، بلکه بر سر این است که ایران با چه شروطی پای میز مذاکره بنشیند.