کارشناس چینی: پایان انتخابات میان‌دوره‌ای دست ترامپ را برای تضعیف ایران بازتر می‌کند
یک پژوهشگر دانشگاه مطالعات بین‌الملل شانگهای می‌گوید با پایان انتخابات میان‌دوره‌ای و نبود فشار انتخاب دوباره، ترامپ «فرصتی کم‌یاب» برای تضعیف ایران پیدا می‌کند؛ او احتمال پذیرش «طرح دوروزه» ایران از سوی آمریکا را هم محدود می‌داند.
به گزارش ۲۴، نیو سونگ، پژوهشگر مؤسسهٔ مطالعات خاورمیانهٔ دانشگاه مطالعات بین‌الملل شانگهای، در گفت‌وگو با «هونگ‌شینگ» (ستارهٔ سرخ)، رسانهٔ وابسته به روزنامهٔ «چنگدو بیزینس دیلی»، می‌گوید با پایان انتخابات میان‌دوره‌ای، قیدهای سیاسی ناشی از ملاحظات انتخاباتی بر دونالد ترامپ کاهش می‌یابد. به گفتهٔ او، چون ترامپ فشاری برای انتخاب دوباره ندارد، این وضعیت «فرصتی کم‌یاب» برایش فراهم می‌کند تا در تضعیف ایران «دست‌ودل‌بازانه» عمل کند. این گفت‌وگو روز ۴ نوامبر در وب‌سایت فینیکس (ifeng) منتشر شد.
از فشار حداکثری تا حمله و مذاکرهٔ متناوب
این کارشناس چینی دربارهٔ نوسان کنونی ترامپ میان مذاکره و حملهٔ نظامی می‌گوید سیاست ترامپ در قبال ایران از «مهار شدید و فشار حداکثری» که پیش‌تر به کار می‌برد، به‌تدریج به استفادهٔ متناوب از حملهٔ نظامی و گفت‌وگو تبدیل شده است.
نیو سونگ حملات نظامی ترامپ به ایران را آشکارا «فرصت‌طلبانه» می‌داند؛ حملاتی کوتاه و فشرده که قرار بود طرف مقابل را بترساند و به امتیازهای بزرگ وادارد، اما نتیجه‌ای خلاف انتظار داشت.
او سخنان ترامپ دربارهٔ ادامهٔ حمله به ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای را از یک سو ناشی از اینرسی سیاست او در قبال ایران می‌داند و از سوی دیگر نشانهٔ آن‌که ترامپ همچنان با بازی با «کارت ایران» به دنبال کسب سرمایهٔ سیاسی و کمک به یکپارچه‌سازی متحدانش در خاورمیانه است.
«طرح دوروزه» و تردید دربارهٔ پذیرش آمریکا
بر اساس این گزارش، ایران با میانجی‌گرانی از جمله قطر و پاکستان در دوحه دربارهٔ یک «طرح دوروزه» رایزنی می‌کند. به گفتهٔ عباس عراقچی، وزیر امور خارجهٔ ایران، بر اساس این طرح در روز نخست آمریکا مجموعه‌ای از اقدامات اجرایی را انجام می‌دهد و در روز دوم تنگهٔ هرمز باز می‌شود و تردد در آن به وضعیت پیشین بازمی‌گردد.
نیو سونگ دربارهٔ این طرح می‌گوید میان آمریکا و ایران اعتماد پایه وجود ندارد و تمایل آمریکا به پایبندی به تعهداتش در پروندهٔ ایران نیز محل تردید است. به گفتهٔ او، این طرح ظاهراً به نگرانی‌های یک‌جانبهٔ آمریکا دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای و موشک‌های بالستیک ایران پاسخ نمی‌دهد و اقداماتش دربارهٔ تنگهٔ هرمز نیز با خواسته‌های آمریکا فاصله دارد؛ بنابراین احتمال پذیرش آن از سوی آمریکا محدود است.
سه گزینهٔ روی میز ترامپ
گزارش هونگ‌شینگ همچنین می‌نویسد ترامپ میان سه گزینه مردد است. گزینهٔ نخست مسیر مذاکره و دستیابی به توافق است که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، و استیو ویتکاف، فرستادهٔ کاخ سفید، بیشتر از آن حمایت می‌کنند. به گفتهٔ منابع، بیشتر کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس نیز از این موضع پشتیبانی می‌کنند و آن را به ترامپ منتقل کرده‌اند.
گزینهٔ دوم مسیر جنگ است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و پیت هگسث، وزیر دفاع آمریکا، مطرح کرده‌اند و به حل نظامی و قطعی مسئلهٔ ایران تمایل دارند. گزینهٔ سوم فشار اقتصادی است که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، جان رتکلیف، رئیس سیا، و مارکو روبیو، وزیر خارجه، پیشنهاد کرده‌اند؛ یعنی حفظ وضعیت «نه جنگ، نه توافق» و ادامهٔ فشار اقتصادی بر ایران.
ترامپ روز ۳ نوامبر در گفت‌وگو با فایننشال تایمز گفته بود برنامه‌ای برای حملهٔ فوری به ایران ندارد و از بن‌بست کنونی میان دو کشور «راضی» است. او گفته بود: «به نظر می‌رسد همهٔ آنچه را می‌خواهیم به دست می‌آوریم.»
