پژوهشگر چینی: ترامپِ شکست‌خورده در میان‌دوره‌ای در شنژن دنبال توافق است، اما در فناوری و تایوان کوتاه نمی‌آید
می یانگ می‌گوید شکست میان‌دوره‌ای ممکن است ترامپ را در شنژن به توافق‌های تجاری و بهره‌گیری از کانال‌های پکن با تهران سوق دهد، اما بعید است در فناوری یا تایوان کوتاه بیاید.
به گزارش ۲۴، ده سال پس از آنکه چین در نشست گروه ۲۰ در هانگژو میزبان باراک اوبامای از نظر سیاسی تضعیف‌شده بود، اکنون آماده می‌شود از رئیس‌جمهور «اردک لنگ» دیگری، دونالد ترامپ، استقبال کند. به گزارش ساوت‌چاینا مورنینگ پست، پس از آنکه جمهوری‌خواهان هر دو مجلس کنگره را در انتخابات میان‌دوره‌ای از دست دادند، انتظار می‌رود ترامپ دو هفتهٔ دیگر در حاشیهٔ نشست رهبران اپک در شنژن با شی جین‌پینگ دیدار کند؛ سومین دیدار حضوری آن دو در سال جاری. گفت‌وگوهای پنج‌ساعتهٔ اوباما و شی در ۲۰۱۶ مانع از آن نشد که روابط بعدها، پس از روی کار آمدن ترامپ، به جنگ تجاری بکشد.
می یانگ: واترلوی میان‌دوره‌ای و تناقض سفر شنژن
می یانگ، دستیار مدیر مؤسسهٔ امور بین‌الملل چیان‌های (IIA) مستقر در شنژن، در یادداشتی نوشته است «واترلوی» میان‌دوره‌ای ممکن است ترامپ را به پرهیز از اصطکاک تازه با چین و اشتیاق بیشتر برای توافق در تجارت و کانون‌های بحران بین‌المللی سوق دهد تا جایگاه سیاسی‌اش را تقویت کند؛ اما او برای پرهیز از حملهٔ درون‌حزبی بعید است در فناوری یا تایوان کوتاه بیاید: «این تناقض در سراسر سفر او به شنژن جریان خواهد داشت.»
به نوشتهٔ می، ترامپ «آشکارا بی‌میل» است روایت اردک لنگ شدنش را بپذیرد و دیدار با شی فرصتی است تا در داخل نشان دهد این شکست از نفوذ سیاسی‌اش «نکاسته» و در سطح جهانی نشان دهد می‌تواند نمایندهٔ آمریکا در مسائل بزرگ بین‌المللی باشد؛ در صورت پیشرفت در شنژن، ترامپ می‌تواند این حرکت را به نشست گروه ۲۰ در میامی در ماه دسامبر بکشاند.
دستورکار احتمالی توافق‌ها؛ ایران و اوکراین
به گفتهٔ این پژوهشگر، ترامپ در شنژن ممکن است حاضر به گفت‌وگو دربارهٔ تمدید آتش‌بس تجاری که در ژانویه منقضی می‌شود، تعدیل تعرفهٔ برخی کالاها و گسترش دسترسی به بازار برای چین باشد، در ازای خرید بیشتر محصولات کشاورزی و انرژی آمریکا از سوی چین یا دسترسی بهتر شرکت‌های آمریکایی به بازار چین. او همچنین ممکن است به دنبال ثبات عرضهٔ مواد معدنی حیاتی چین مانند عناصر خاکی کمیاب و تقویت همکاری انتظامی علیه مواد مخدر و کلاهبرداری مخابراتی باشد.
دربارهٔ ایران، به نوشتهٔ این گزارش، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به‌طور گسترده عامل اصلی شکست جمهوری‌خواهان دانسته می‌شود و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، نیز علناً این را گفته است، هرچند ترامپ پای تصمیمش برای آغاز این عملیات ایستاده است. می می‌گوید ترامپ ممکن است بخواهد از کانال‌های ارتباطی پکن با تهران برای کاهش هزینهٔ دیپلماتیک حل این منازعه، فشار برای بازگشایی تنگهٔ هرمز و فراهم کردن شرایط مذاکره دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای ایران استفاده کند، و از روابط چین و روسیه نیز برای پیشبرد آتش‌بس و ترتیبات پس از جنگ در اوکراین بهره بگیرد، بی‌آنکه لزوماً بخواهد چین میانجی رسمی باشد. به تعبیر او: «ترامپ می‌خواهد چین از نفوذ بین‌المللی‌اش برای کمک به حل مشکلات آمریکا استفاده کند، اما همچنان نسبت به ایفای نقش رهبری بزرگ‌تر چین در امور بین‌الملل محتاط است.»
فناوری و تایوان؛ حد منافع مشترک
می انتظار ندارد ترامپ محدودیت‌های اعمال‌شده بر چین در زمینهٔ تراشه‌های پیشرفته، زیرساخت هوش مصنوعی و دیگر فناوری‌های کلیدی را به‌طور چشمگیر کاهش دهد و می‌افزاید: «در تایوان و امنیت نظامی جای سازش از این هم کمتر است.» به گفتهٔ او ترامپ احتمالاً رویکردی «نسبتاً محتاطانه» در توافق‌ها در پیش می‌گیرد تا تعهدی ندهد که ضعف در برابر پکن تلقی شود، و در برابر کنگرهٔ تحت کنترل دموکرات‌ها بیشتر به پایگاه سیاسی‌اش تکیه خواهد کرد.
جمع‌بندی او این است: «نیاز کوتاه‌مدت ترامپ به توافق به این معنا نیست که موضع راهبردی آمریکا در قبال چین تغییر کرده است»؛ یک دیدار نمی‌تواند اختلافات انباشته را «خودبه‌خود پاک کند». «ترامپ امیدوار است با توافق‌های دیپلماتیک دستش را برای نیمهٔ دوم دوره‌اش قوی کند، در حالی که چین به محیط خارجی‌ای نیاز دارد که بتواند اختلافات را مدیریت کند، همکاری را گسترش دهد و از نوسانات مکرر روابط جلوگیری کند. منافع دو طرف هم‌پوشانی دارد، اما هر یک حدی دارد.» به گفتهٔ می، ماندگاری دیدار شنژن به میزان اجرای اجماعی بستگی دارد که در آن حاصل شود.
