المانیتور: شکست ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای به پکن مهمات سیاسی داد تا حمایتش از ایران را توجیه کند
جویس کرم در تحلیل المانیتور می‌نویسد شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای به چین فرصت می‌دهد از حمایت خود از ایران دفاع کند و مذاکره را راه بهتر خروج از جنگ بداند؛ به باور او، نیاز ترامپ به توافقی قابل عرضه در داخل، اهرم پکن را تقویت می‌کند، هرچند کنگرهٔ تازه ممکن است تقابلی‌تر باشد.
به گزارش ۲۴، جویس کرم در تحلیلی به تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۶ در خبرنامهٔ «چین–خاورمیانه» المانیتور می‌نویسد شکست جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس کنگره برای پکن یک فرصت ساخته است: رئیس‌جمهوری که در داخل با فلج سیاسی روبه‌روست ممکن است برای رسیدن به توافقی در خارج، به‌ویژه توافقی که بتواند آن را به‌عنوان گشایش برای مصرف‌کنندگان آمریکایی عرضه کند، انگیزهٔ بیشتری پیدا کند و مذاکره‌کنندگان چینی ممکن است به این نتیجه برسند که ترامپ بیش از آن‌ها به توافق نیاز دارد. به نوشتهٔ او، دموکرات‌ها دست‌کم ۵۴ کرسی سنا و اکثریتی پیش‌بینی‌شده میان ۲۵۱ تا ۲۶۸ کرسی در مجلس نمایندگان به دست آورده‌اند.
ایران؛ روشن‌ترین روزنه برای پکن
کرم «روشن‌ترین روزنه» را ایران می‌داند: جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، جنگ را عامل شکست جمهوری‌خواهان دانست و ترامپ هم پذیرفت که اثر جنگ بر قیمت انرژی در این شکست نقش داشته، هرچند از تصمیم به جنگیدن دفاع کرد. به گفتهٔ نویسنده، نتیجهٔ انتخابات تأیید سیاست خارجی چین نیست، اما به پکن مهمات سیاسی می‌دهد تا استدلال کند مذاکره، نه تشدید دوبارهٔ نظامی، راه بهتر خروج از درگیری است و از حمایت مستمرش از تهران دفاع کند. پکن اکنون می‌تواند پشتیبانی دیپلماتیک، خرید نفت ایران و تأمین فناوری دومنظوره را به‌عنوان عواملی معرفی کند که به ایران کمک کرد در برابر جنگی دوام بیاورد که برای رئیس‌جمهور آمریکا هزینهٔ سیاسی داشته است.
فضای بیشتر برای دیپلماسی چین در خلیج فارس
نویسنده یادآوری می‌کند چین پیش از انتخابات هم دیپلماسی منطقه‌ای‌اش را گسترش می‌داد: شی جین‌پینگ میزبان سلطان عمان بود، وانگ یی، وزیر خارجه، جداگانه با مقام‌های ارشد ایرانی و سعودی گفت‌وگو کرد و پکن اعلام کرد فرستادهٔ ویژه‌اش در خاورمیانه را به این سه کشور می‌فرستد. به نظر کرم، ترامپِ زخم‌خورده می‌تواند این پیام دیپلماتیک را جذاب‌تر کند: پکن خود را متمرکز بر مذاکره، بازگشت کشتیرانی در تنگهٔ هرمز و ثبات اقتصادی نشان می‌دهد، در حالی که واشنگتن با تیم مذاکره‌کنندهٔ سرسخت ایرانی درگیر است.
نیاز ترامپ به توافق و امکان چانه‌زنی چین
در جبههٔ تجاری، به نوشتهٔ کرم، ترامپ با ضعف سیاسی در داخل و زیر فشار برای گشایش اقتصادی به دیدار شی می‌رود؛ او به پولیتیکو گفته «نمی‌خواهم دو سال فقط بنشینم و همه‌چیز را وتو کنم». آتش‌بس تجاری در ژانویه منقضی می‌شود و تمدید آن از دور تازهٔ تعرفه‌ها و تلافی جلوگیری می‌کند، اما توافق پایدار به همکاری چین نیاز دارد و به پکن امکان مطالبهٔ امتیاز می‌دهد. جمع‌بندی نویسنده: «اهرم شی این است که ترامپ به توافقی نیاز دارد که در داخل بفروشد، و چین می‌تواند بر سر قیمت آن چانه بزند.»
رئیس‌جمهور ضعیف‌تر، اما کنگره‌ای تقابلی‌تر
با این حال، کرم هشدار می‌دهد ترامپِ ضعیف‌تر به معنای کنگرهٔ نرم‌تر نیست؛ اکثریت تازه ممکن است کاخ سفید را برای آزادسازی فروش‌های معطل‌ماندهٔ تسلیحات به تایوان تحت فشار بگذارد، نظارت بر سرمایه‌گذاری‌های چینی را تشدید کند و پکن را در حقوق بشر به چالش بکشد؛ یعنی چین ممکن است در برابر رئیس‌جمهور اهرم به دست آورد اما با کنگره‌ای تقابلی‌تر روبه‌رو شود.
