سون دگانگ، پژوهشگر دانشگاه فودان: آمریکا در خلیج فارس به «طرف منفعل» تبدیل شده است؛ «جنگ سرد اقتصادی» و حمله‌های محدود، نه جنگ بزرگ
سون دگانگ، پژوهشگر دانشگاه فودان، به پنگ‌پای گفته است تحریم اقتصادی همراه با حمله‌های محدود احتمالاً محور سیاست ترامپ در قبال ایران خواهد بود؛ به ارزیابی او، کنترل ایران بر تنگه هرمز آمریکا را در منطقه به «طرف منفعل» تبدیل کرده و واشنگتن نمی‌تواند روند تحولات را به‌تنهایی طراحی کند.
به گزارش ۲۴، پنگ‌پای در گزارشی تحلیلی نظر کارشناسان چینی را درباره گزینه‌های دونالد ترامپ در قبال ایران پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای جویا شده است. محور این گزارش، احتمال ادامه حمله‌های محدود و فشار اقتصادی و دشواری تصمیم‌گیری درباره جنگی بزرگ‌تر است.
پنگ‌پای به نقل از شین‌هوا نوشته ترامپ روز ۶ نوامبر گفته آمریکا یک «حمله کوچک» به ایران انجام داده و «یک تأسیسات کوچک پدافند هوایی» را نابود کرده است. این رسانه همچنین به گزارش ۷ نوامبر تسنیم استناد کرده که بر اساس گزارش‌های اولیه از اصابت دو موشک به جزیره قشم خبر داده بود.
تحریم و حمله محدود؛ سناریوی سون دگانگ
سون دگانگ، دستیار رئیس مؤسسه مطالعات بین‌الملل دانشگاه فودان و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه این دانشگاه، به پنگ‌پای گفته است تحریم اقتصادی به‌اضافه حمله‌های نظامی محدود و کوچک‌مقیاس احتمالاً وجه اصلی سیاست دولت ترامپ در قبال ایران خواهد بود.
به گفته او، آمریکا از یک سو «جنگ سرد اقتصادی» علیه ایران را ادامه می‌دهد و می‌کوشد با بستن مسیر صادرات نفت دریایی، اقتصاد ایران را تضعیف کند؛ از سوی دیگر، اگر ایران به کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز یا اهداف نظامی آمریکا حمله کند، واشنگتن به‌احتمال زیاد حمله تلافی‌جویانه انجام خواهد داد.
چرا آمریکا از نگاه او «طرف منفعل» است؟
سون دگانگ با اشاره به وضعیت کلی خلیج فارس تأکید کرده است آمریکا به یک «طرف منفعل» تبدیل شده است. به ارزیابی او، ایران با در دست داشتن کنترل تنگه هرمز، فعالانه وضعیت منطقه را شکل می‌دهد و حتی انجام برخی اقدامات تهاجمی از سوی آن منتفی نیست؛ بنابراین روند تحولات چیزی نیست که آمریکا به‌تنهایی بتواند کنترل یا طراحی کند.
اهرم بودجه کنگره؛ «شمشیر دولبه»
وانگ هائولان، پژوهشگر مرکز چین انجمن آسیا، به پنگ‌پای گفته است پیروزی دموکرات‌ها در دو مجلس به آنان در مذاکرات مالی و بودجه‌ای ابتکار عمل می‌دهد و می‌تواند ترامپ را در برخی موضوعات به گفت‌وگو و امتیازدهی وادار کند.
با این حال، او استفاده از بودجه دولت و دفاع به‌عنوان اهرم فشار را «شمشیر دولبه» دانسته است؛ زیرا وقتی سربازان آمریکایی در خط مقدم هستند، دموکرات‌ها ناچارند منافع راهبردی آمریکا و امنیت نظامیان را نیز در نظر بگیرند.
وانگ معتقد است در عمل سیاسی آمریکا، اختیار سیاست خارجی در دست رئیس‌جمهور است و دموکرات‌ها برای پایان دادن به جنگ ابتکار عمل ندارند. او گفته است اگر ترامپ پس از انتخابات تشدید تنش با ایران را انتخاب کند، کنگره حداکثر می‌تواند به شکل اعتراض او را مهار کند. گزارش پنگ‌پای یادآور می‌شود کنگره جدید تا ۳ ژانویه ۲۰۲۷ آغاز به کار نمی‌کند و پیش از آن جمهوری‌خواهان همچنان دو مجلس را در اختیار دارند.
به گفته وانگ، ترامپ که دو سال از دوره‌اش باقی مانده، به کارنامه سیاسی خود اهمیت زیادی می‌دهد و نمی‌خواهد با تصویر بازنده‌ای که «کاری را بد شروع کرد و تمامش نکرد» صحنه را ترک کند. یک تحلیلگر بی‌نام نیز به پنگ‌پای گفته است پس از انتخابات، ترامپ دوره‌ای از فترت خواهد داشت که در آن لزوماً به افکار عمومی اهمیت زیادی نمی‌دهد و پیش‌بینی رفتارش دشوار است.
گره مذاکرات بر سر برداشتن قدم اول
سون دگانگ درباره چشم‌انداز مذاکرات گفته است هدف نهایی ترامپ جلوگیری از ساخت سلاح هسته‌ای از سوی ایران است و آمریکا ممکن است در موضوع هرمز امتیازهای بیشتری بدهد؛ از جمله لغو محاصره دریایی ایران در ازای بازگشایی تنگه.
او مشکل را در تقدم اقدامات دو طرف می‌داند: ایران می‌خواهد آمریکا ابتدا تحریم‌ها و محاصره دریایی را لغو کند و «اول قدم بردارد». به ارزیابی این پژوهشگر دانشگاه فودان، به همین دلیل مذاکرات همچنان بسیار دشوار خواهد بود.
