تحلیلگران چینی: ترامپ پس از شکست در میاندورهای «هیچ گزینهٔ خوبی» برای پایان جنگ ایران ندارد
دو تحلیلگر چینی در گفتوگو با ساوتچاینا مورنینگپست میگویند شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای آمریکا، دولت ترامپ را زمینگیر میکند و آن را به بازنگری در راهبردش وادار میکند، اما موضع کلی آمریکا را تغییر نمیدهد و احتمال یک جنگ فرسایشی را بسیار بیشتر از مذاکرات دیپلماتیک میکند.
به گزارش ۲۴، دو تحلیلگر چینی در گفتوگو با ساوتچاینا مورنینگپست میگویند شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای آمریکا، دولت ترامپ را زمینگیر میکند و آن را به بازنگری در راهبردش وادار میکند، اما موضع کلی آمریکا را تغییر نمیدهد و احتمال یک جنگ فرسایشی را بسیار بیشتر از مذاکرات دیپلماتیک میکند.
سه گزینه؛ از بد تا بدترین
نیو شینچون، رئیس مؤسسهٔ پژوهشی چین ـ عرب دانشگاه نینگشیا، میگوید انتخابات هیچ کمکی به حل معضل اصلی واشنگتن در ایران، یعنی نبود راهی عملی برای پایان جنگ، فارغ از اینکه چه کسی در آمریکا حکومت کند، نکرده است: «در پایان دادن به جنگ، آمریکا اکنون هیچ گزینهٔ خوبی ندارد؛ فقط گزینههای بد، بدتر و بدترین.»
به گفتهٔ او سه احتمال روی میز است: توافق از راه مذاکره، از سرگیری جنگ تمامعیار یا کشدادن درگیری. دو گزینهٔ نخست به بنبست میخورند؛ ایران بهویژه پس از میاندورهای، که تهران آن را پیروزی میداند، بعید است امتیاز بدهد و واشنگتن هم حاضر به عقبنشینی نیست.
نیو میگوید: «افکار عمومی آمریکا شاید از جنگ بیزار باشد، اما از شکست بیشتر بیزار است… سناریوی ایدهآل پایان جنگ از راه مذاکره است، اما مذاکره مستلزم پذیرش شکست است؛ چیزی که آمریکا فعلاً نمیپذیرد.»
به گفتهٔ او تشدید نظامی هم منتفی است، چون کارزار ۴۰ روزهٔ اولیه به اهدافش نرسید و دلیلی نیست که حملهای بزرگتر تهران را به تسلیم وادارد، بهویژه با مقاومتی که کنگرهٔ تحت کنترل دموکراتها پیش روی ترامپ خواهد گذاشت.
پس تنها راه باقیمانده کشدادن جنگ است که با خواست گسترده برای پایان سریع آن در تضاد است: «به همین دلیل است که ترامپ مدام میگوید هنوز تصمیم نگرفته و بهزودی تصمیم میگیرد، اما هرگز نمیگیرد؛ اصلاً تصمیم خوبی برای گرفتن وجود ندارد.»
پنجرهٔ دوماهه در مسیر یک بنبست فرسایشی
جودی ون، پژوهشگر مرکز امنیت و راهبرد بینالملل دانشگاه تسینگهوا و متخصص خاورمیانه، هم معتقد است جنگ احتمالاً طولانی میشود و میتواند به «بنبستی فرسایشی» برسد. به گفتهٔ او احتمال آغاز جنگ تمامعیار از سوی ترامپ به دلیل محدودیتهای سیاسی داخلی کاهش یافته، هرچند دورهٔ انتقال حدوداً دوماههٔ کنگره «پنجرهٔ فرصتی» برای اقدام رئیسجمهور ایجاد میکند.
او میگوید: «ترامپ با از دست دادن کنگره عملاً رئیسجمهوری زمینگیر و دستوپابسته در موقعیتی بهشدت آسیبپذیر است؛ حتی اطرافیانش هم در موقعیت دشواری قرار گرفتهاند و حس میشود همه به حالت حفظ خود رفتهاند.»
نقش اسرائیل و پیامدهای بستهماندن هرمز
ون اسرائیل را عامل تعیینکنندهٔ دیگری در گامهای بعدی واشنگتن میداند: «حمایت از اسرائیل پیشتر اجماعی دوحزبی بود، اما دیگر نیست و عمیقاً محل اختلاف شده است.»
او در عین حال میگوید جنگ ایران به افغانستانی دیگر، یعنی درگیریای که ۲۰ سال طول کشید تا واشنگتن شکست را بپذیرد و خارج شود، تبدیل نخواهد شد: «برخلاف جنگ افغانستان، پیامدهای [بستهشدن] تنگهٔ هرمز برای منطقه عظیم است… مثل سرطان، و نمیتوان گذاشت سلولهای سرطانی همینطور پخش شوند.»
گزارش همچنین یادآوری میکند که تهران پیشتر پیشنهاد داده بود در صورت برآوردهشدن شروطش از سوی آمریکا، از جمله لغو تحریمها و آزادسازی میلیاردها دلار دارایی بلوکهشده، تنگهٔ هرمز را ظرف دو روز بازگشایی کند که به نوشتهٔ این گزارش برای واشنگتن دشوار است.