بررسی آخرین نظرسنجی‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سایه جنگ ایران و فشار اقتصادی
با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر ۲۰۲۶، جمهوری‌خواهان در حالی برای حفظ کنترل کنگره تلاش می‌کنند که مجموعه‌ای از نظرسنجی‌های تازه از افزایش فاصله دموکرات‌ها و گسترش رقابت به ایالت‌هایی خبر می‌دهد که تا چند ماه پیش برای حزب جمهوری‌خواه نسبتاً امن به نظر می‌رسیدند. افزایش هزینه زندگی، قیمت بالای سوخت و پیامدهای جنگ آمریکا با ایران نیز به تدریج به بخشی از مناقشات انتخاباتی تبدیل شده‌اند و برخی نامزدهای جمهوری‌خواه، به‌ویژه در رقابت‌های نزدیک، اکنون تلاش می‌کنند فاصله بیشتری از سیاست دولت دونالد ترامپ در قبال جنگ بگیرند.
رایان گریم و امیلی جشینسکی، دو مجری و تحلیلگر برنامه سیاسی «Breaking Points»، در بررسی اخیر خود از انتخابات میان‌دوره‌ای، این تغییر را از خلال چند رقابت ایالتی دنبال می‌کنند؛ از نبراسکا، جایی که حضور یک نامزد مستقل جمهوری‌خواهان را در ایالتی به‌طور سنتی امن به دردسر انداخته، تا آیداهو و مینه‌سوتا، و از آنجا به نظرسنجی‌های ملی که در پایان سپتامبر تصویری دشوارتر از آنچه جمهوری‌خواهان در ابتدای سال انتظار داشتند ترسیم می‌کنند.
سوم نوامبر دقیقاً چه انتخاباتی برگزار می‌شود؟
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا روز سه‌شنبه، سوم نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد و نتیجه آن ترکیب هر دو مجلس کنگره را برای دو سال پایانی دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ تعیین خواهد کرد.
تمام ۴۳۵ کرسی دارای حق رأی مجلس نمایندگان آمریکا در این انتخابات به رأی گذاشته می‌شوند، زیرا دوره نمایندگی در مجلس نمایندگان دو سال است و برخلاف سنا، در هر انتخابات عمومی کل این مجلس دوباره انتخاب می‌شود. برای داشتن اکثریت در مجلسی با ۴۳۵ کرسی، یک حزب باید دست‌کم ۲۱۸ کرسی در اختیار داشته باشد.
در انتخابات سال ۲۰۲۴، جمهوری‌خواهان ۲۲۰ کرسی و دموکرات‌ها ۲۱۵ کرسی مجلس نمایندگان را به دست آوردند. ترکیب عملی مجلس در طول دو سال گذشته، به دلیل استعفا، فوت برخی نمایندگان، تغییر وابستگی حزبی و ایجاد کرسی‌های خالی تغییر کرده است و در پایان سپتامبر ۲۰۲۶، ۲۱۸ جمهوری‌خواه، ۲۱۴ دموکرات و یک نماینده مستقل در مجلس حضور دارند و دو کرسی نیز خالی است. برای مقایسه انتخاباتی، با این حال، مبنای مناسب همان نتیجه انتخابات ۲۰۲۴، یعنی ۲۲۰ جمهوری‌خواه در برابر ۲۱۵ دموکرات است، زیرا همه ۴۳۵ کرسی در سوم نوامبر دوباره تعیین تکلیف خواهند شد.
ساختار سنا متفاوت است. سنا ۱۰۰ عضو دارد و هر سناتور برای شش سال انتخاب می‌شود، بنابراین تنها بخشی از سنا در هر چرخه انتخاباتی به رأی گذاشته می‌شود. امسال ۳۳ کرسی عادی، همراه با دو انتخابات ویژه، در مجموع ۳۵ کرسی از ۱۰۰ کرسی سنا را شامل می‌شوند. ۲۲ کرسی از این ۳۵ کرسی اکنون در اختیار جمهوری‌خواهان و ۱۳ کرسی در اختیار دموکرات‌ها یا متحدان آنهاست. جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ سناتور دارند، در حالی که ۴۵ سناتور دموکرات و دو سناتور مستقل که با دموکرات‌ها همکاری می‌کنند، بلوکی ۴۷ نفره را تشکیل می‌دهند.
این محاسبه برای فهم رقابت سنا اهمیت زیادی دارد. دموکرات‌ها برای به دست گرفتن کنترل سنا به افزایش خالص چهار کرسی نیاز دارند، زیرا در صورت تقسیم ۵۰-۵۰، معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس می‌تواند رأی تعیین‌کننده را به سود جمهوری‌خواهان بدهد. در نتیجه، دموکرات‌ها عملاً باید به ۵۱ کرسی برسند.
نظرسنجی‌هایی که نقشه انتخابات را تغییر داده‌اند
گریم و جشینسکی بخش مهمی از تحلیل خود را به نظرسنجی‌های موسوم به «نظرسنجی‌های عمومی کنگره» اختصاص می‌دهند؛ نظرسنجی‌هایی که به جای پرسیدن درباره نامزد مشخص یک حوزه، از مردم می‌پرسند در انتخابات کنگره ترجیح می‌دهند به نامزد جمهوری‌خواه رأی دهند یا دموکرات.
آنان به نظرسنجی Angus Reid اشاره می‌کنند که در آن دموکرات‌ها با اختلاف ۱۶ واحد درصد پیش افتاده‌اند و در همان حال تأکید می‌کنند که یک نظرسنجی منفرد با چنین فاصله بزرگی می‌تواند یک داده رهزن باشد و نباید به تنهایی مبنای پیش‌بینی انتخابات قرار گیرد. اهمیت این نظرسنجی در نگاه آنان بیشتر از آن جهت است که در امتداد مجموعه‌ای از داده‌های دیگر قرار گرفته که تقریباً همگی حرکت افکار عمومی را در جهت مشابهی ثبت کرده‌اند:
- میانگین RealClearPolitics در ۳۰ سپتامبر دموکرات‌ها را با ۵۰.۶ درصد در برابر ۴۲.۳ درصد جمهوری‌خواهان قرار می‌دهد؛ فاصله‌ای برابر با ۸.۳ واحد درصد.
- Silver Bulletin، مدل انتخاباتی نیت سیلور، با تعدیل داده‌ها برای رأی‌دهندگان محتمل، در همان روز فاصله‌ای حتی بزرگ‌تر ثبت کرده و میانگین خود را D+9.6 اعلام کرده است. این مدل در شش ایالتی که آنها را محتمل‌ترین نقاط تعیین‌کننده کنترل سنا می‌داند، یعنی تگزاس، مین، اوهایو، آیووا، میشیگان و آلاسکا، نامزد دموکرات را با فاصله‌ای هرچند در برخی موارد اندک، جلوتر نشان می‌دهد.
- تحلیل منتشرشده در واشنگتن‌پست در ۳۰ سپتامبر نیز به نتیجه مشابهی می‌رسد. هنری اولسن با استفاده از میانگین فعلی رأی عمومی کنگره و نتایج ریاست‌جمهوری در سطح حوزه‌های انتخاباتی، عدد ۲۲۵ کرسی را به عنوان برآورد پایه برای دموکرات‌ها به دست می‌آورد و دامنه بالایی مدل را تا ۲۳۲ کرسی در نظر می‌گیرد. به عبارت دیگر، اگر وضعیت نظرسنجی‌های فعلی تقریباً تا انتخابات حفظ شود، این مدل نه تنها تغییر کنترل مجلس، بلکه تشکیل اکثریتی در محدوده ۲۲۵ تا ۲۳۲ کرسی برای دموکرات‌ها را محتمل می‌داند.
- Cook Political Report، یکی دیگر از منابع معتبر و غیرحزبی تحلیل انتخابات آمریکا، نیز در ارزیابی ۲۵ سپتامبر خود نتیجه‌ای هم‌جهت ارائه کرده و نوشته است که جمهوری‌خواهان در مسیر از دست دادن اکثریت مجلس قرار دارند. برآورد Cook در حال حاضر افزایش پنج تا پانزده کرسی برای دموکرات‌ها و تشکیل مجلسی با حدود ۲۲۰ تا ۲۳۰ کرسی دموکرات است.
رقابت غیرمنتظره در نبراسکا
پیت ریکتس، سناتور جمهوری‌خواه نبراسکا، در ایالتی رقابت می‌کند که معمولاً یکی از پایگاه‌های مطمئن حزب جمهوری‌خواه محسوب می‌شود. رقیب او دن آزبورن است، یک نامزد مستقل که وابستگی رسمی به حزب دموکرات ندارد و تلاش کرده کارزار خود را بر مسائل اقتصادی و مشکلات محلی متمرکز کند. گریم، که پیش‌تر با آزبورن گفت‌وگو کرده است، می‌گوید بخشی از حمایت از او در مناطق روستایی نبراسکا از نارضایتی اقتصادی ناشی می‌شود. آزبورن از اعتراض دامداران و کشاورزان به سیاست‌های اقتصادی، از جمله واردات گوشت گاو آرژانتینی، سخن گفته است.
اهمیت این رقابت زمانی بیشتر می‌شود که آخرین نظرسنجی SurveyUSA آزبورن را با ۴۶ درصد در برابر ۴۲ درصد ریکتس نشان می‌دهد. برای جمهوری‌خواهان، نزدیک شدن یک رقابت در نبراسکا اهمیت نمادین و عملی دارد. این حزب در شرایط عادی انتظار ندارد منابع و چهره‌های ملی خود را برای دفاع از چنین ایالتی بسیج کند، اما دونالد ترامپ اکنون برای حمایت از ریکتس به نبراسکا می‌رود؛ مسئله‌ای که گریم و جشینسکی آن را نشانه‌ای از جدی بودن نگرانی جمهوری‌خواهان می‌دانند.
جنگ ایران وارد رقابت انتخاباتی شده است
یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در رقابت نبراسکا خود را نشان داده، جنگ آمریکا با ایران و اثر اقتصادی آن بر رأی‌دهندگان است. در مصاحبه‌ای که در برنامه پخش می‌شود، خبرنگار CNN از پیت ریکتس می‌پرسد آیا زمان پایان دادن به جنگ با ایران فرا نرسیده است. ریکتس در پاسخ می‌گوید کشوری که شعار «مرگ بر آمریکا» می‌دهد نباید اجازه دستیابی به سلاح هسته‌ای داشته باشد.
خبرنگار سپس از او درباره افزایش قیمت بنزین و گازوئیل و اثر آن بر مردم نبراسکا سؤال می‌کند. ریکتس می‌پذیرد که افزایش قیمت سوخت فشار قابل توجهی بر خانواده‌ها و به‌ویژه کشاورزان و دامداران وارد کرده است، اما بار دیگر دفاع خود از سیاست جنگ را تکرار می‌کند.
از نگاه گریم و جشینسکی، همین پیوند میان جنگ و اقتصاد می‌تواند به یکی از نقاط آسیب‌پذیر جمهوری‌خواهان تبدیل شود. آنها اشاره می‌کنند که برخی نامزدهای جمهوری‌خواه در ایالت‌های رقابتی‌تر، از جمله آیووا و میشیگان، اکنون خواهان پایان سریع‌تر جنگ شده‌اند یا تلاش کرده‌اند فاصله بیشتری از موضع دولت بگیرند.
خبرگزاری رویترز هم گزارش داده است که ادامه جنگ ایران و افزایش قیمت سوخت به موضوعی جدی در انتخابات میان‌دوره‌ای تبدیل شده و برخی جمهوری‌خواهان در رقابت‌های نزدیک از موضع ترامپ فاصله گرفته‌اند. در یک رأی‌گیری اخیر سنا درباره محدود کردن اختیارات جنگی رئیس‌جمهور نیز چهار سناتور جمهوری‌خواه به دموکرات‌ها پیوستند. نظرسنجی‌ها در همین حال نشان می‌دهد تنها حدود ۳۴ درصد آمریکایی‌ها از حملات ترامپ به ایران حمایت می‌کنند.
در ایالت‌هایی که کشاورزی در آنها اهمیت دارد نیز فشار اقتصادی جنگ محسوس‌تر شده است. رویترز گزارش داده که جمهوری‌خواهان منابع مالی و چهره‌های ارشد خود را به ایالت‌هایی مانند آیووا، کانزاس و نبراسکا فرستاده‌اند؛ مناطقی که افزایش قیمت سوخت و نارضایتی اقتصادی باعث نزدیک‌تر شدن رقابت‌ها شده است.
اقتصاد، مسئله اصلی انتخابات
در پس بسیاری از این رقابت‌ها، مسئله اقتصاد قرار دارد. برای بخش مهمی از رأی‌دهندگان آمریکایی، ارزیابی از دولت بیش از آنکه بر شاخص‌های کلان اقتصادی استوار باشد، تحت تأثیر قیمت بنزین، مواد غذایی، مسکن و هزینه‌های روزمره قرار دارد.
همین موضوع توضیح می‌دهد چرا جنگ ایران اکنون بیش از گذشته در سیاست داخلی آمریکا اهمیت پیدا کرده است. تا زمانی که جنگ تنها به عنوان مسئله‌ای مربوط به امنیت ملی یا سیاست خارجی مطرح باشد، ممکن است برای بسیاری از رأی‌دهندگان دور از زندگی روزمره باقی بماند. زمانی که همان جنگ با افزایش قیمت سوخت، هزینه حمل‌ونقل و فشار بر بودجه خانوار پیوند پیدا کند، محاسبه سیاسی تغییر می‌کند.
این وضعیت اکنون جمهوری‌خواهان را با مسئله دشواری روبه‌رو کرده است. حمایت از ترامپ همچنان برای بسیج پایگاه اصلی حزب اهمیت دارد، اما در رقابت‌های نزدیک، نامزدها باید همزمان پاسخگوی رأی‌دهندگانی باشند که درباره هزینه‌های اقتصادی جنگ و وضعیت معیشتی خود نگران‌اند.
یک ماه تا آزمون کنگره
انتخابات سوم نوامبر نخستین آزمون سراسری بزرگ برای دولت ترامپ پس از بازگشت او به کاخ سفید خواهد بود. تمام مجلس نمایندگان و بخشی از سنا در معرض رأی قرار دارند و از دست رفتن کنترل یکی از این دو مجلس می‌تواند توان دولت برای پیشبرد برنامه‌های خود در دو سال آینده را به شکل محسوسی محدود کند.
داده‌های موجود در پایان سپتامبر نشان می‌دهند دموکرات‌ها در سطح ملی نسبت به جمهوری‌خواهان برتری قابل توجهی پیدا کرده‌اند و برخی رقابت‌ها در ایالت‌های سنتاً جمهوری‌خواه نیز به شکل غیرمنتظره‌ای نزدیک شده‌اند. مهم‌تر از این تغییر در نقشه انتخابات، نحوه ورود جنگ ایران به بحث‌های داخلی آمریکاست؛ جایی که مسئله‌ای ژئوپلیتیک به تدریج با قیمت بنزین، هزینه زندگی و آینده سیاسی نامزدهای جمهوری‌خواه پیوند خورده است.
در هفته‌های باقی‌مانده تا انتخابات، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این خواهد بود که آیا جمهوری‌خواهان می‌توانند این روند را معکوس کنند یا نارضایتی اقتصادی و مخالفت با ادامه جنگ، رأی‌دهندگان بیشتری را به سمت مخالفان دولت سوق خواهد داد.
