راش دوشی در فارنافرز: پکن تنشزدایی با واشنگتن را «میانپردهای موقت» برای انباشت اهرم میبیند، اما ممکن است زیادهروی کند
به گزارش ۲۴ به نقل از فارن افرز، راش دوشی مینویسد پیش از دیدار ترامپ و شی جینپینگ در اجلاس اپک شنژن، تنشزدایی میان آمریکا و چین «در حال ترک برداشتن» است و پکن این وضع را «میانپردهای موقت» برای ساختن اهرم میبیند، اما ممکن است زیادهروی کند.
به گزارش ۲۴ به نقل از فارن افرز، راش دوشی، استادیار دانشگاه جورجتاون و مدیر «ابتکار راهبرد چین» در شورای روابط خارجی آمریکا، روز ۱۷ نوامبر مقالهای با عنوان «آیا چین لحظه را اشتباه میخواند؟» نوشت. او از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ مدیر و معاون ارشد امور چین و تایوان در شورای امنیت ملی آمریکا بود. به نوشتهٔ دوشی، پیش از دیدار ترامپ و شی جینپینگ در اجلاس اپک در شنژن، تنشزدایی میان دو کشور «در حال ترک برداشتن» است. او مینویسد واشینگتن از زمان آتشبس بوسان بهطور چشمگیری با پکن کنار آمده است: تعرفههای جدید در ۱۲٫۵ درصد مانده، تراشههای پیشرفتهٔ هوش مصنوعی به چین رسیده، بیش از یک سال است که هیچ شرکت چینی به «فهرست نهادها» اضافه نشده و فروش سلاح به تایوان هم متوقف شده است. به نظر او، پکن این وضع را فرصتی موقت میبیند و از دید رهبران چین، تنشزدایی «میانپردهای موقت» است برای ساختن اهرم پیش از دور بعدی رقابت.
پژوهشگران چینی: آتشبس تاکتیکی، نه ثبات پایدار
دوشی برای نشاندادن این نگاه به سخنان پژوهشگران چینی استناد میکند. به نوشتهٔ او، چن دونگشیائو، رئیس مؤسسات مطالعات بینالمللی شانگهای، به پِیپر گفته است دو کشور در «آتشبسی تاکتیکی» هستند. وو شینبو از دانشگاه فودان در ماه اوت نوشت «ثبات تاکتیکی» کنونی «نه پایدار است و نه محکم»؛ به گفتهٔ او، این ثبات «نتیجهٔ تغییر دل طرف آمریکایی نیست، بلکه چین آن را با تلاش و مبارزهٔ دشوار به دست آورده است». شن ویجونگ، مقام پیشین وزارت خارجهٔ چین، گفته است: «هرچه زمان بیشتری داشته باشیم، ممکن است برای رویارویی نهایی بر سر تایوان یا شاید یک جنگ تجاری دیگر آمادهتر باشیم.» وانگ یونگ، مدیر مرکز مطالعات آمریکای دانشگاه پکن، جنگ تجاری را «نقطهٔ عطفی از نظر قدرت» خوانده و هو شیجین، سردبیر پیشین گلوبال تایمز، پس از انتخابات میاندورهای نوشته است توازن کنونی «نتیجهٔ رقابت قدرت» است.
شخصیت ترامپ و قفلکردن برتریها
به نوشتهٔ دوشی، تحلیلگران چینی شخصیت ترامپ را هم عاملی کلیدی میدانند، اما پکن نگران است که نفوذ ترامپ در دو سال آینده کم شود. وانگ هائو از مرکز مطالعات آمریکای فودان گفته است رویکرد دموکراتها «به اندازهٔ دولت ترامپ عملگرا و انعطافپذیر» نخواهد بود و ژنگ یونگنیان نیز گفته است بازهٔ سهسالهای که برای «ثبات راهبردی سازنده» تعیین شد «به اندازهٔ ترامپ دوخته شده است». دوشی مینویسد پکن از این فرصت برای قفلکردن برتریهایش استفاده کرده است: فرمانهای ۸۳۴ و ۸۳۵ شورای دولتی که شرکتهایی را که از چین خارج شوند یا رابطه با شرکای چینی را قطع کنند تهدید میکند؛ ممنوعالخروجی متخصصان؛ کنترلهای صادراتی تازه بر دهها فناوری؛ و رژیم صدور مجوز خاکهای کمیاب که به گفتهٔ او به چین دید دربارهٔ وابستگیها و گلوگاههای غرب میدهد. همزمان، فشار بر فیلیپین، ژاپن و تایوان افزایش یافته است.
هشدار زیادهروی و انقضای آتشبس در ۱۰ ژانویه
با این حال، نویسنده هشدار میدهد که این موفقیت ممکن است به زیادهروی بینجامد. به گفتهٔ مقامهای آمریکایی که دوشی به آنها استناد میکند، چین فقط حدود دو سوم خاکهای کمیابی را که وعده داده بود تحویل داده است. کمبود ایتریوم و اسکاندیم هم به صنایع آمریکا فشار آورده است. به نوشتهٔ او، کنگرهٔ دموکرات و ماجرای جنسن هوانگ و انویدیا هم ممکن است تنش تازهای در زمینهٔ تراشه و کنترل صادرات ایجاد کنند. آتشبس هفتهٔ گذشته فقط دو ماه تمدید شد و ۱۰ ژانویه رسماً منقضی میشود. دوشی مینویسد اقدامات شی بهتدریج طرف مقابلی میسازد که «جای کمتر، و شاید دلیل کمتری، برای ادامهٔ عقبنشینی دارد».