آیا ارتش چین تمرین می‌کند که در جنگ تایوان راه نیروهای آمریکا را ببندد؟
به گزارش ساوت‌چاینا مورنینگ‌پست، استقرارهای اخیر نیروی دریایی چین این پرسش را پیش کشیده که آیا پکن در حال تمرین جلوگیری از مداخلهٔ آمریکا در درگیری تایوان است؛ پکن رزمایش گسترده‌ای اعلام نکرده است.
به گزارش ۲۴، به گزارش ساوت‌چاینا مورنینگ‌پست (گابریل دومینگز، ۹ نوامبر)، استقرارهای اخیر نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین در غرب اقیانوس آرام و دریای چین جنوبی این پرسش را نزد تحلیلگران پیش کشیده که آیا پکن در حال تمرین عملیاتی برای جلوگیری از مداخلهٔ نیروهای آمریکا و متحدانش در یک درگیری بر سر تایوان است. پکن هیچ رزمایش گسترده‌ای در این باره اعلام نکرده است.
ارزیابی ISW و گزارش جوزف وو
اندیشکدهٔ آمریکایی «مؤسسهٔ مطالعات جنگ» (ISW) در ارزیابی ۶ نوامبر نوشته ارتش چین ممکن است رزمایشی بزرگ برای شبیه‌سازی منزوی‌کردن تایوان برگزار کند و ناوهای جنگی را برای بازداشتن یا جلوگیری از مداخلهٔ خارجی مستقر کرده باشد. به نوشتهٔ ساوت‌چاینا مورنینگ‌پست، این ارزیابی تا حدی بر گزارش ۳ نوامبر جوزف وو، دبیرکل شورای امنیت ملی تایوان، تکیه دارد که از فعالیت بیش از ۱۰۰ شناور نیروی دریایی و گارد ساحلی چین در منطقه خبر داده بود. ISW چهار گروه رزمی دریایی میان تایوان و گوام شناسایی کرده که از فرماندهی‌های منطقه‌ای شرقی، شمالی و جنوبی آمده‌اند و هماهنگی نیروهای سطحی سه فرماندهی را «نادر» خوانده، چون رزمایش‌های بزرگ معطوف به تایوان معمولاً با فرماندهی شرقی است. ناو هواپیمابر لیائونینگ هم اواخر اکتبر با دور زدن جنوب فیلیپین وارد دریای فیلیپین شده؛ به گفتهٔ ISW این مسیر می‌تواند دسترسی به اقیانوس آرام را بدون عبور از تنگهٔ لوزون ممکن کند و شاید تمرینی برای منزوی‌کردن فیلیپین باشد.
ضدمداخله و «منطقهٔ ممنوعه»
جیم فانل، ناخدای بازنشستهٔ نیروی دریایی آمریکا و مقام پیشین اطلاعات ناوگان اقیانوس آرام، می‌گوید حضور گروه‌های رزمی چند فرماندهی نشان می‌دهد موضوع «ضدمداخله» و آماده‌سازی یک «منطقهٔ ممنوعه» با نیروهای دریایی، هوایی و موشکی زمینی است و عبور لیائونینگ از اطراف فیلیپین این گمان را پیش می‌آورد که این آمادگی ممکن است تا پایگاه‌های آمریکا در آن کشور گسترش یابد. به گفتهٔ او، در جنگ تایوان ناوهای چینی در شرق جزیره زیردریایی‌ها، ناوها و هواپیماهای آمریکا را هدف می‌گیرند. بردلی مارتین، پژوهشگر ارشد اندیشکدهٔ رند، می‌افزاید که آن‌ها باید تدارکات نیروهای حاضر در مناطق مورد مناقشه را هم مختل کنند. لایل گلدستین، مدیر برنامهٔ آسیای اندیشکدهٔ Defense Priorities، «دفاع لایه‌لایه از نوعی عملیات تایوان» را بهترین تفسیر فعلی می‌داند و به مزیت لجستیکی پایگاه‌های نزدیک سرزمین اصلی چین اشاره می‌کند.
چالش پایداری و موضع پکن
در مقابل، مایکل بوساک، مدیر مؤسسهٔ سیاست پارلی، چالش‌های اصلی را «دسترس، بقاپذیری و پایداری» می‌داند و هشدار می‌دهد این گروه‌ها شاید مستقل عمل کنند و فقط تصور رزمایش هماهنگ را ایجاد کنند؛ اگر واقعاً یکپارچه باشند، سطحی از آمادگی را نشان می‌دهند که برای نگران‌ها از عملیات نزدیک چین علیه تایوان «نگران‌کننده» است.
فانل در هر حال این استقرارها را نشانهٔ جاه‌طلبی بلندمدت پکن برای ساختن نیروی مشترک یکپارچه با فرماندهی و کنترل میان فرماندهی‌ها می‌داند. پکن استقرار لیائونینگ را آموزش سالانهٔ عادی، مطابق حقوق بین‌الملل و نه علیه کشوری خاص، توصیف کرده است.
