جوزف توریگیان در بروکینگز: تصفیههای شی جینپینگ در ارتش بیش از فساد، دربارهٔ وفاداری در جنگ احتمالی با آمریکاست
جوزف توریگیان در پادکست مرکز چین تورنتون در بروکینگز میگوید تصفیههای شی جینپینگ در ارتش بیش از فساد، به این برمیگردد که آیا ارتش در کشمکش قدرت، شورش یا جنگ با آمریکا از او اطاعت میکند.
به گزارش ۲۴، جوزف توریگیان، استاد دانشگاه امریکن و پژوهشگر ارشد شورای روابط خارجی آمریکا و نویسندهٔ نخستین زندگینامهٔ انگلیسیزبان شی ژونگشون (پدر شی جینپینگ)، در پادکست «بریف پکن» مرکز چین جان ال. تورنتون در بروکینگز با میزبانی ریان هَس و جاناتان چین، تصفیههای بیسابقهٔ درون حزب کمونیست چین را پس از پنجمین پلنوم کمیتهٔ مرکزی تحلیل کرد.
تصفیهها پس از پلنوم پنجم
به گفتهٔ میزبانان، این پلنوم تصفیهٔ دهها عضو کمیتهٔ مرکزی را تأیید کرد؛ شی همهٔ رهبران کمیسیون نظامی مرکزی را کنار گذاشته و جز خودش تنها ژنرال ژانگ شنگمین، که بر تحقیقات از همکارانش نظارت داشت، باقی مانده است. او در یک سال گذشته سه عضو دفتر سیاسی را تصفیه کرده و از تصفیهٔ دشمنان به تصفیهٔ دوستانش، از جمله بالاترین فرمانده ارتش، رسیده است.
روحیهٔ حزبی و اعادهٔ حیثیت
توریگیان میگوید شی معتقد است بقای حزب به «روحیهٔ حزبی» بستگی دارد؛ یعنی باور به رسالت حزب و قرار دادن چیزی بزرگتر از خود در مرکز زندگی. از این منظر خطا نه اشتباهی ساده، بلکه نشانهٔ مشکل در «آگاهی سیاسی» است و به همین دلیل مجازاتش برکناری است.
ریان هَس، میزبان برنامه، میگوید در دوران مائو کادرهای تصفیهشده (مانند دنگ شیائوپینگ و شی ژونگشون) اعادهٔ حیثیت میشدند و در دوران شی چنین بازگشتی دیده نمیشود. توریگیان این را نشاندهندهٔ میزان ترس درون نظام میداند.
ارتش، تایوان و جانشینی
دربارهٔ ارتش، توریگیان میگوید از نگاه شی فساد فقط تا حدی مسئلهٔ هدر رفتن منابع است و بیشتر به این برمیگردد که آیا ارتش در یک کشمکش قدرت درون نخبگان، در یک شورش یا «در جنگ با ایالات متحده» از او اطاعت میکند. او میگوید دشوار است بگوییم این تصفیهها بر آمادگی نظامی برای سناریوی تایوان اثری ندارد، اما شی شاید هزینهٔ کوتاهمدت را بپذیرد. به برداشت او، مهمترین چیز برای شی در مسئلهٔ تایوان این است که بتواند بگوید «توپ را جلو برده» و وضعیت بهتر از قبل شده است؛ هرچند خودش تأکید میکند این حدس است.
دربارهٔ جانشینی، توریگیان میگوید احتمالاً خود شی هنوز تصمیم نگرفته که جانشین تعیین کند یا تا پایان عمر در قدرت بماند و هیچ گزینهٔ خوبی ندارد. با تکیه بر تجربهٔ جانشینی پس از استالین و مائو، او پیشبینی میکند که چون گروه مشخصی برای تصمیمگیری وجود ندارد، نتیجه به «دستکاری قواعد مبهم» و پیشدستی بر رقبا بستگی خواهد داشت و ارتش و پلیس سیاسی نقش مهمی خواهند داشت. به گفتهٔ او، ثبات روابط با آمریکا و وضع اقتصاد از عواملیاند که میتوانند جانشینی را هموارتر کنند.