مؤسسه لووی: قطب شمال جای آبراههای خاورمیانه را نمیگیرد؛ چین در موقعیت ویژهای برای بهرهبردن از انرژی قطبی روسیه است
به گزارش ۲۴ به نقل از اینترپرتر، پل وایسکو مینویسد جنگ ایران، رژیم صهیونیستی و آمریکا کشتیرانی تنگه هرمز را بهشدت مختل کرده و قطب شمال جای آبراههای خاورمیانه را نمیگیرد؛ به گفتهٔ او چین در موقعیتی ویژه برای بهرهبردن از انرژی قطبی روسیه است.
به گزارش ۲۴ به نقل از اینترپرتر، پل وایسکو در مطلب ۱۳ نوامبر این نشریه وابسته به مؤسسه لووی مینویسد جنگی که ایران، رژیم صهیونیستی و آمریکا در آن دخیلاند کشتیرانی از تنگه هرمز را بهشدت مختل کرده و حملات ازسرگرفتهٔ حوثیها بابالمندب را خطرناکتر کرده است. به نوشتهٔ او، با فشار بر دو تنگهٔ حیاتی جهان، شرکتهای کشتیرانی بهدنبال جایگزین میگردند و یکی از گزینهها مسیر دریای شمال در امتداد سواحل قطبی روسیه است.
چرا مسیر دریای شمال جایگزین نمیشود
وایسکو میگوید محدودیتهای جغرافیایی، اقتصادی و سیاسی این مسیر را جایگزین نامحتملی برای کریدورهای کشتیرانی خاورمیانه میکند. به نوشتهٔ او، در فصل دریانوردی قطبی، عبورهای هفتگی میان شرق آسیا و اروپا از مسیر دریای شمال کمتر از ۰٫۵ درصد مسیرهای متعارف است و مسیر کوتاهتر لزوماً ارزانتر نیست. یخ، بهویژه در زمستان، دریانوردی را محدود میکند و کشتیها «ممکن است» به کلاس یخ یا اسکورت یخشکن نیاز داشته باشند. روسیه الزامات و عوارض دریانوردی وضع میکند و زیرساخت جستوجو و نجات محدود است؛ مهار نشت نفت در آبهای دورافتاده و یخزده بهغایت دشوار خواهد بود. تحریمهای غربی علیه روسیه نیز پیچیدگی مالی و حقوقی میافزاید.
به گفتهٔ او، مسیر دریای شمال عمدتاً به تجارت اروپا و شمالشرق آسیا کمک میکند و برای بارهایی که از خلیج فارس بارگیری میشوند فایدهٔ چندانی ندارد. دور زدن از دماغهٔ امید نیک برای اختلال در دریای سرخ عملیتر است، اما نمیتواند تنگه هرمز را برای محمولههای خلیج فارس دور بزند.
کمک احتمالی: انرژی، نه کشتیرانی کانتینری
وایسکو مینویسد کمک احتمالی قطب شمال از تولید انرژی است، نه کشتیرانی کانتینری: هیدروکربنهای قطبی روسیه «میتوانند» بدون عبور از هرمز یا بابالمندب به خریداران آسیایی برسند. پروژهٔ وستوک اویل از سپتامبر ۲۰۲۶ صادرات را آغاز کرده و پروژهٔ تحریمشدهٔ «آرکتیک الانجی ۲» نشان داده که با وجود موانع لجستیکی میتواند الانجی تولید کند. به نوشتهٔ او هر دو «ممکن است» در نهایت وابستگی به عرضه از تنگههای راهبردی را کاهش دهند، اما محدودیتهای تولید و حمل سهم فوری آنها را محدود میکند و صرف تغییر مسیر صادرات موجود چیز زیادی به عرضهٔ جهانی نمیافزاید.
او میافزاید گسترش این طرحها دولتهای غربی را در برابر انتخابی ناراحتکننده میگذارد: آیا امنیت انرژی بهتر، شلکردن تحریمهایی را توجیه میکند که توان روسیه برای تأمین مالی جنگ علیه اوکراین را محدود کرده است؟
موقعیت ویژهٔ چین
به تعبیر وایسکو، چین «در موقعیتی بهویژه مناسب» برای بهرهبردن از رشد صادرات انرژی قطبی روسیه است، چون در طرحهای انرژی قطبی سرمایهگذاری کرده و در کشتیرانی مسیر دریای شمال مشارکت داشته است. ژاپن نیز در الانجی روسیه سرمایهگذاری دارد و کرهٔ جنوبی و هند فرصتهای دریایی قطبی را بررسی کردهاند، اما تحریمها و ملاحظات سیاسی مشارکت آنها را پیچیده میکند، بهویژه برای متحدان آمریکا یعنی ژاپن و کرهٔ جنوبی. او نتیجه میگیرد بعید است این بحران قطب شمال را به «کانال سوئز» بدیل بدل کند؛ در عوض «ممکن است» اهمیت انرژی قطبی روسیه برای بازارهای آسیایی را تقویت کند، حتی در حالی که تحریمهای غربی توان این منطقه را محدود میکند.