مریکس: چین از کاپ ۳۱ برای نمایش «دوراهی» اروپا میان اقلیم و تجارت استفاده کرد
به گزارش ۲۴ به نقل از اندیشکدهٔ مریکس، موضع روشن چین در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل که در ماه نوامبر در ترکیه برگزار شد، در تضاد آشکار با دوراهی رو به رشد اروپا میان جاهطلبیهای اقلیمی، سیاست تجاری تدافعی در برابر چین و بیمیلی به تأمین مالی بیشتر برای کشورهای در حال توسعه قرار داشت.
به گزارش ۲۴ به نقل از اندیشکدهٔ مریکس (MERICS)، این اندیشکده در شمارهٔ ۱۹ نوامبر خبرنامهٔ «چاینا بریف» خود مینویسد موضع روشن چین در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل که در ماه نوامبر در ترکیه برگزار شد، در تضاد آشکار با دوراهی رو به رشد اروپا قرار داشت؛ دوراهی میان جاهطلبیهای اقلیمی، سیاست تجاری تدافعی در برابر چین و بیمیلی فزاینده به تعهد تأمین مالی بیشتر برای کشورهای در حال توسعهای که با گرمایش زمین دستوپنجه نرم میکنند.
به نوشتهٔ مریکس، پکن پیش از کاپ ۳۱ بر لزوم بحث دربارهٔ «مسائل قدیمی» یعنی ناکافی بودن تأمین مالی اقلیمی، و «چالشهای جدید» یعنی یکجانبهگرایی و حمایتگرایی تأکید کرده بود که به گفتهٔ چین به «تلاشهای جمعی برای مقابله با تغییرات اقلیمی» آسیب میزنند. اما در نهایت این «گروه آفریقا» بود که پیشنهاد کرد تجارت مرتبط با اقلیم و تأمین مالی اقلیمی در دستور کار قرار گیرد. استدلال این گروه که عوارض اضافی اروپا بر واردات کربنبر نسبت به آفریقا ناعادلانه است، استدلال چین را تقویت کرد که حمایتگرایی اروپا همکاری جهانی اقلیمی را تضعیف میکند.
مریکس میافزاید اتحادیهٔ اروپا با این پیشنهادها، از جمله سه برابر کردن تعهدات مالی، مخالفت کرد، اما مانع قرار گرفتن «برنامهٔ کاری تأمین مالی اقلیمی» بهعنوان یک دستور کار جداگانه نشد؛ فرایندی برای تعیین اینکه کشورهای توسعهیافته چگونه تعهدات مالی اقلیمی خود در قبال کشورهای در حال توسعه را انجام دهند.
به نوشتهٔ این اندیشکده، اتحادیهٔ اروپا پس از خروج دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از توافق پاریس زیر فشار است تا شکاف مالی به اندازهٔ سهم آمریکا را پر کند، اما مخالفت داخلی با تعهد بزرگتر رو به افزایش است، چون اتحادیه هماکنون یکی از بزرگترین کمککنندگان جهان است. بیمیلی اروپا به قدم پیش گذاشتن، همراه با نبود رهبران سطح بالای اروپایی در کنفرانس، در تضاد آشکار با «عرضهٔ مسلط فناوری پاک چین به جهان» قرار دارد.
یوهانا کربس، تحلیلگر مریکس، میگوید: «اتحادیهٔ اروپا با یک دوراهی روبهروست: کربنزدایی برای مقابله با تغییرات اقلیمی لازم است، اما سلطهٔ چین بر فناوری پاک و صادرات آن به اتحادیهٔ اروپا یک چالش ژئواقتصادی است. در حالی که اتحادیهٔ اروپا با این مسئله کلنجار میرود، راهحل پیشنهادی چین، یعنی فناوری پاک چینی بیشتر و تأمین مالی اقلیمی بیشتر از سوی کشورهای توسعهیافته، در حال کسب شتاب است.»