استاد دانشگاه نرمال پکن: روابط اقتصادی چین و آمریکا «قابل‌مهار» و «لایه‌لایه» شده است؛ کالاهای عادی بهتر می‌شود، فناوری پیشرو همچنان تحت کنترل است
به گزارش ۲۴ به نقل از فونیکس، وان جه، استاد دانشگاه نرمال پکن، در گفت‌وگو با این شبکه (۱۱ نوامبر) می‌گوید روابط اقتصادی و تجاری کنونی چین و آمریکا «قابل‌مهار» و «لایه‌لایه» شده است؛ از یک سو تنش‌زدایی محدود دیده می‌شود و از سوی دیگر شکاف ساختاری هست و انتظار بازار نیز دارد دوشاخه می‌شود.
به گزارش ۲۴ به نقل از فونیکس، وان جه، استاد دانشگاه نرمال پکن، در گفت‌وگو با این شبکه (۱۱ نوامبر) گفته است روابط اقتصادی و تجاری کنونی چین و آمریکا «قابل‌مهار» و «لایه‌لایه» شده است. به گفتهٔ او، از یک سو تنش‌زدایی محدود دیده می‌شود و از سوی دیگر شکاف ساختاری وجود دارد و انتظار بازار نیز در حال دوشاخه شدن است.
فونیکس در مقدمهٔ همین مطلب نوشته است اصطکاک تجاری چین و آمریکا به یک کاهش تنش مرحله‌ای رسیده، اما در کنترل صادرات فناوری‌های محوری همچنان رویکرد سخت‌گیرانه حفظ شده است؛ «تعرفه پایین می‌آید، کنترل شل نشده». این شبکه این الگو را «نیمی کاهش تنش، نیمی سخت‌گیری» خوانده و پرسیده که برای ثبات اقتصادی منطقه در چارچوب اپک چه معنایی دارد. ارزیابی وان جه در ادامهٔ همین پرسش آمده است.
کالای عادی بهتر؛ فناوری پیشرو همچنان در فهرست کنترل
وان جه می‌گوید برای کالاهای تجاری عادی و محصولات مکانیکی‌الکتریکی متعارف، این وضع نسبتاً خبر خوبی است؛ زنجیرهٔ تولید مرتبط و صادرات و واردات کالاهای واسطه‌ای ممکن است به رفت‌وآمد نسبتاً عادی برگردد و سرمایه‌گذاری، ساخت‌وساز و همکاری آینده هم چشم‌انداز نسبتاً باثباتی داشته باشد. اما به گفتهٔ او محصولات فناوری پیشرو همچنان در فهرست کنترل هستند؛ کنترل‌ها در آینده ممکن است سخت‌تر شود یا مدت طولانی‌تری ادامه یابد و این نوع همکاری در منطقه ممکن است با شکاف و لایه‌لایه شدن روبه‌رو شود.
او می‌افزاید برخی بنگاه‌ها ممکن است در همکاری‌های منطقه‌ای محتاط‌تر شوند یا به دنبال جایگزین و آرایش دیگری باشند؛ سرمایه‌گذاری، ساخت‌وساز و آرایش راهبردی با نااطمینانی روبه‌روست.
پیشنهاد برای اپک: همکاری طبقه‌بندی‌شده و اولویت تاب‌آوری
وان جه معتقد است نخست باید آرایش اپک بر پایهٔ «همکاری طبقه‌بندی‌شده» و «پیشرفت پلکانی» باشد. به گفتهٔ او محصولات سبز، تجارت متعارف و محصولات کشاورزی هم به تضمین گردش کالا نیاز دارند و هم سطح هشدارشان نسبتاً پایین‌تر است و پیش بردنشان آسان‌تر است؛ رده‌های با حساسیت بالا اما به رایزنی بیشتر نیاز دارند.
دوم، به نظر او باید «تاب‌آوری در اولویت» بماند و همکاری متنوع، چندلایه، چندکشوری و چندمنطقه‌ای پیش برود تا زنجیرهٔ تولید و تأمین تاب‌آورتر شود.
