دو مفسر نظامی در گوانچا: پهپاد پنهانکار «گونگجی-۲۱» روی ناو آبی‌خاکی ۰۷۶ چه توانی دارد و چرا هیچ تصویری از آن منتشر نشد؟
به گزارش ۲۴ به نقل از گوانچا، در برنامهٔ ۱۳ نوامبر «لوی‌شی چون‌چیو»، شی یانگ و لوی لی‌شی دربارهٔ نخستین نشست‌وبرخاست پهپاد پنهانکار «گونگجی-۲۱» روی ناو آبی‌خاکی تیپ ۰۷۶ «سیچوان» در اواخر اکتبر بحث می‌کنند و می‌پرسند چرا برخلاف نمایش پرتاب از روی «فوجیان»، هیچ عکس یا ویدئویی از آن منتشر نشد. گوانچا تأکید کرده این مطلب فقط دیدگاه نویسندگان است.
به گزارش ۲۴ به نقل از گوانچا، در قسمت ۱۳ نوامبر برنامهٔ «لوی‌شی چون‌چیو»، دونگ شیائو، ویراستار این پایگاه و مجری برنامه، با شی یانگ، مفسر نظامی و مفسر مستقل امور دیپلماسی و نظامی، و لوی لی‌شی، کارشناس مسائل نظامی تایوان، دربارهٔ پهپاد پنهانکار ناوپایهٔ «گونگجی-۲۱» گفت‌وگو کرده است. گوانچا نوشته است این مطلب فقط نمایندهٔ دیدگاه شخصی نویسندگان است. به روایت مقدمه و مجری، در اواخر اکتبر نخستین ناو آبی‌خاکی تیپ ۰۷۶ چین، «سیچوان»، پیاپی آزمایش دریایی کرد و «گونگجی-۲۱»، نخستین پهپاد پنهانکار ناوپایهٔ شناسایی-تهاجمی یکپارچهٔ این نیرو، برای نخستین بار روی آن نشست و برخاست موفق داشت. برخلاف نمایش پیشین پرتاب سه‌نوع هواپیمای ناونشین از روی ناو هواپیمابر «فوجیان»، برای این نشست‌وبرخاست عکس یا ویدئویی منتشر نشد. شی یانگ می‌گوید حتی تلویزیون مرکزی چین هنگام گزارش «ناچار شد از تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی استفاده کند»؛ به گفتهٔ او برخی از این تصاویر به پهپاد دم عمودی افزوده‌اند یا شیوهٔ پرتاب را نادرست نشان داده‌اند، در حالی که «گونگجی-۲۱» آرایش بال‌پرندهٔ بی‌دم دارد و پرتاب با میلهٔ روی ارابهٔ فرود جلو انجام می‌شود.
توان احتمالی پهپاد، از نگاه شی یانگ
شی یانگ می‌گوید گرچه نمایش واقعی «گونگجی-۲۱» دیده نشده، نیروی هوایی چین «گونگجی-۱۱» را به نمایش گذاشته است؛ هر دو در رژه مقابل میدان تیان‌آن‌من ظاهر شده‌اند و ظاهرشان نسبتاً شبیه است، بنابراین می‌توان از برخی ویژگی‌های «گونگجی-۱۱» توان احتمالی «گونگجی-۲۱» را حدس زد. از نگاه او «گونگجی-۱۱» دو دهلیز تسلیحاتی اصلی نسبتاً بزرگ دارد و «گونگجی-۲۱» «به احتمال زیاد» توانی مشابه دارد: هم ضربهٔ دقیق به اهداف مهم در عمق، در عملیات آبی‌خاکی یا حمله به خشکی، و هم پشتیبانی نزدیک هوایی در عمق کم برای نیروی پیاده. به گفتهٔ او ناو آبی‌خاکی می‌تواند نیروی هوایی ناونشین را به آب‌های دورتر از سرزمین اصلی، از جمله شرق تایوان، ببرد و شناسایی و ضربه را از سمت شرق ممکن کند.
ام‌کیو-۹ و پدافند ایران، به روایت شی یانگ
شی یانگ پهپادهای با دوام پرواز طولانیِ فاقد پنهانکاری، از جمله ام‌کیو-۱ و ام‌کیو-۹ آمریکا، را با «گونگجی-۲۱» مقایسه می‌کند. به گفتهٔ او در عملیات نظامی مرتبط با ایران، چون این سکوها شکل پنهانکار ندارند، حتی در مواجهه با ایرانی که وی مدعی است توان پدافند هوایی‌اش «تا حد زیادی تضعیف شده بود»، همچنان خطر کشف و سرنگونی وجود داشت. او می‌افزاید اگر چنین پهپادهایی سرنگون شوند، ممکن است در آگاهی وضعیتی میدان نبرد آمریکا نقاط کور پدید آید و همین، ارزش افزایش ماندگاری پهپاد را نشان می‌دهد.
چرا تصویر منتشر نشد؛ دو گمانه
شی یانگ گمانهٔ دیگری هم دارد: نحوهٔ کار، جابه‌جایی و پشتیبانی پهپادهای بدون سرنشین روی عرشهٔ ناو ۰۷۶، که به گفتهٔ او در جهان بسیار منحصربه‌فرد است، «خود شایستهٔ محرمانه‌ماندن است». به روایت او آزمایش‌های پیشین آمریکا غالباً پهپاد را جایگزین هواپیمای سرنشین‌دار کرده و منطق عملیات هوایی ناو را از بن تغییر نداده است. او تأکید می‌کند «البته این فقط گمانهٔ من است». لوی لی‌شی نیز می‌گوید «برداشت شخصی» دارد: «یک احتمال» این است که هنگام آزمایش پرتاب، قایق‌های ماهیگیری یا کشتی‌های تجاری در نزدیکی بوده و حتی کسانی فیلم گرفته‌اند و «ممکن است» مسئولان انتظار داشته‌اند همان‌ها تصویر را منتشر کنند؛ اما به گفتهٔ او آگاهی امنیتی بیشتر شده و کسی تصویر را علنی نکرده و در نهایت تلویزیون مرکزی ناچار شده خود تصویر را بسازد. او می‌افزاید «البته این فقط گمانهٔ شخصی من دربارهٔ منتشرنشدن تصاویر است».
غرب و شرق تایوان؛ ۴۵۰ کیلومتر و پنهانکاری
لوی لی‌شی می‌گوید برای غرب تایوان «لزوماً» به ناو ۰۷۶ نیاز نیست و پهپادهای شناسایی-تهاجمی می‌توانند از فرودگاه‌های خشکی در سوی فوجیان پرواز کنند. به‌عنوان مثال، «تا جایی که او می‌داند» فرودگاه جانگ‌پو باندی حدود ۶۰۰ متر دارد که معمولاً برای جنگنده‌های متعارف کافی نیست و «به احتمال زیاد» بیشتر برای پهپادهاست. او «بر این نظر است» که گروه‌های ناو هواپیمابر «ممکن است» در فاصلهٔ بیش از ۴۵۰ کیلومتری جزیره تایوان بمانند؛ زیرا به گفتهٔ او برد «شیونگ‌فنگ-۲» آن‌قدر نیست و نسخهٔ بردافزودهٔ موشک ضدکشتی «شیونگ‌فنگ-۳» «گزارش شده که حدود ۴۰۰ کیلومتر برد دارد». در آن صورت، به روایت او، «لیائونینگ»، «شاندونگ» و «فوجیان» می‌توانند جنگنده بفرستند و ناو ۰۷۶ پهپاد «گونگجی-۲۱» را از سمت شرق به کار گیرد. پنهانکاری این پهپاد، به گفتهٔ او، برای پدافند شرق تایوان، از جمله پایگاه‌های هوآلین و تای‌دونگ و جنگنده‌های اف-۱۶وی، «چالشی نسبتاً بزرگ» خواهد بود. اگر برد آن به جی-۱۵ نزدیک باشد، «ممکن است» در آینده نقش «بال‌پرِ بدون سرنشین میان‌برد» جی-۱۵ را بر عهده بگیرد.
توان تهاجمی-دفاعی و دادهٔ هدف در میدان دور
از نگاه کلان‌تر، لوی لی‌شی ویژگی مهم توسعهٔ تسلیحات ارتش آزادی‌بخش خلق را «هم تهاجمی و هم دفاعی» می‌داند و می‌گوید فعالیت ناوگروه‌های چینی ممکن است به زنجیرهٔ دوم جزایر و حتی فراتر از آن برسد. او به مقاله‌ای تازه از مؤسسهٔ بین‌المللی مطالعات راهبردی بریتانیا دربارهٔ عبور ناوهای هواپیمابر چین از زنجیرهٔ دوم اشاره می‌کند و «شخصاً بر این نظر است» که می‌توان آرایش را از زاویهٔ «ورود» و «ضدورود» فهمید: «لیائونینگ» «ممکن است» نیروی ورود به بیرون باشد و «شاندونگ» وظیفهٔ ضدورود را بر عهده بگیرد. «در ارزیابی او»، حرکت اخیر «لیائونینگ» پس از عبور از تنگهٔ میاکو «ممکن است» نوعی تمرین مقابله با گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکا و تمرینی دیگر در ضدورود باشد. مسئلهٔ محوری، به گفتهٔ او، دستیابی در فاصلهٔ دورتر به اطلاعات میدان و دادهٔ هدف است؛ اگر «گونگجی-۲۱» بتواند با جنگنده‌های ناونشین جی-۱۵ و جی-۳۵ هماهنگی سامانه‌ای پیدا کند، «ممکن است» شناسایی دوربرد، کسب هدف و عملیات هماهنگ را بر عهده بگیرد.
