تریتا پارسی در فارن پالیسی: جنگ ایران و آمریکا احتمالاً نه با انفجاری بزرگ، بلکه بیسروصدا و تدریجی پایان مییابد
به گزارش ۲۴، به نقل از فارن پالیسی، تریتا پارسی در یادداشتی نوشت ترامپ اوایل این ماه گزینههای نظامی و بستهٔ پیشنهادی مذاکره را کنار گذاشت و ادامهٔ محاصرهٔ اقتصادی ایران را برگزید؛ به نوشتهٔ او، سناریوی محتملتر این است که ترامپ بهتدریج و بیسروصدا از درگیری فاصله بگیرد.
به گزارش ۲۴، به نقل از فارن پالیسی، به نوشتهٔ تریتا پارسی در فارن پالیسی، اوایل ماه جاری میلادی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با مجموعهای از گزینههای نظامی دربارهٔ جنگ روبهرو شد، اما همهٔ آنها را کنار گذاشت. او همچنین بستهٔ پیشنهادی مذاکره را که روی میز بود رد کرد و در عوض تصمیم گرفت با ادامهٔ محاصرهٔ اقتصادی ایران، فشارها بر تهران را افزایش دهد.
پارسی مینویسد شایعات مبنی بر اینکه ترامپ گزینهٔ نظامی را کنار گذاشته یا به توافق تمایل پیدا کرده، زودهنگام است. به نظر او، سناریوی محتملتر این است که ترامپ نه به درگیری پایان دهد و نه آن را حلوفصل کند، بلکه بهتدریج و بیسروصدا از آن فاصله بگیرد و همزمان از شدت محاصرهٔ ایران بکاهد.
به نوشتهٔ این تحلیلگر، فشارها بر ترامپ برای ازسرگیری جنگ از زمان انتخابات میاندورهای آمریکا بهشدت افزایش یافته، اما چند عامل توان ترامپ برای ازسرگیری اقدام نظامی علیه ایران را محدود میکند. نخست اینکه ممکن است نتانیاهو تنها چند هفتهٔ دیگر در مقام نخستوزیر دولت موقت رژیم صهیونیستی باقی بماند؛ اگر گادی آیزنکوت بتواند طی چند هفتهٔ آینده دولت تشکیل دهد، نتانیاهو این مقام را از دست خواهد داد.
پارسی همچنین مینویسد شمار فزایندهای از مقامهای سابق و کنونی رژیم صهیونیستی، از آویگدور لیبرمن تا ایهود باراک، هشدار دادهاند که نتانیاهو از سر استیصال در حال برنامهریزی برای یک تحریک نظامی آشکار است تا ایران را به واکنشی وادار کند که به جنگ منجر شود و روند تشکیل دولت جدید را مختل کند.
دومین عامل به نوشتهٔ او این است که دو ماه دیگر، با آغاز به کار کنگرهٔ تحت کنترل دموکراتها، قدرت مانور ترامپ محدودتر میشود؛ کنگرهای که میتواند بودجهٔ جنگ را قطع کند. سوم اینکه آیندهٔ سیاسی پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، با وجود جان سالم به در بردن از تلاش برای استیضاح در هفتهٔ گذشته، همچنان متزلزل است.
پارسی تأکید میکند کاهش خطر جنگ لزوماً به معنای افزایش احتمال توافق نیست؛ موانعی مانند ذخایر اورانیوم غنیشدهٔ ایران، آیندهٔ برنامهٔ غنیسازی، آتشبس منطقهای، لغو تحریمها و هزینهٔ سیاسی توافق برای ترامپ، دستیابی به توافق و حفظ آن را دشوار میکند.
به نوشتهٔ او، در سناریوی محتملتر، ترامپ پیروزی را اعلام میکند، هم جنگ و هم صلح را رد میکند، نیروهای آمریکایی را خارج میکند و از میز مذاکره کنار میکشد، اما در عمل اجازه میدهد محاصره و تحریمها بهتدریج بیاثر شوند و کشورهای آسیایی و خاورمیانهای گامبهگام تجارت و سرمایهگذاری خود در ایران را افزایش دهند. پارسی این وضعیت را سناریوی «پنیر سوئیسی» مینامد.
این تحلیلگر میافزاید این سناریو در مقایسه با یک توافق صلح گزینهٔ نامطلوبتری است، اما از نگاه ترامپ این مزیت را دارد که او را از پذیرش توافقی معاف میکند که بهمنزلهٔ شکست جنگش تلقی شود؛ به نوشتهٔ پارسی، در این سناریو هیچیک از طرفها با پیروزی کامل از میدان خارج نمیشوند، اما همه از بدترین کابوس خود دور میمانند.