تحلیلگر چینی: پس از شکست هوایی و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران، جایگاه برتر هند در جنوب آسیا «بهشدت متزلزل» شده است
به گزارش ۲۴ به نقل از گوانچا، لیو زونگیی، رئیس مرکز مطالعات جنوب آسیای مؤسسهٔ مطالعات بینالمللی شانگهای، میگوید هند دیگر برتری نظامی بر پاکستان ندارد و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران این کشور را به «یکی از بزرگترین قربانیان» تبدیل کرده است.
به گزارش ۲۴ به نقل از گوانچا، لیو زونگیی، رئیس مرکز مطالعات جنوب آسیای مؤسسهٔ مطالعات بینالمللی شانگهای، در یادداشتی که سایت گوانچا روز ۲۰ نوامبر با اجازهٔ او منتشر کرد، میگوید وضع جنوب آسیا پس از تغییر حکومت در بنگلادش در ۲۰۲۴ و «نبرد هوایی ۷ مه» ۲۰۲۵ میان هند و پاکستان بسیار تغییر کرده است. به گفتهٔ او، پس از حملهٔ آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران در فوریهٔ امسال، امنیت جنوب آسیا و اقیانوس هند باز هم دگرگون شده است. این متن، سخنان او در سومین همایش بینالمللی «اقیانوس هند باز و فراگیر و همکاری برد-برد» است که ۱۸ نوامبر به میزبانی مؤسسهٔ مطالعات بینالمللی دانشگاه فودان برگزار شد.
لیو مینویسد هند دیگر برتری نظامی بر پاکستان ندارد. به گفتهٔ او، هند در نبرد هوایی شکست خورد، جایگاه پاکستان در جهان اسلام بالا رفت، این کشور میانجی درگیری آمریکا و ایران شد و با عربستان و ترکیه «توافق مکه» را امضا کرد. به نوشتهٔ او، هند جرئت حملهٔ گسترده به پاکستان را ندارد و فقط با تعلیق «معاهدهٔ آبهای سند»، «باجگیری آبی» و حمایت از شورشیان بلوچ و طالبان افغانستان پاکستان را آزار میدهد. او میگوید به دلیل فاصلهٔ توان نیروی هوایی دو کشور و اثر روابط چین و پاکستان، احتمالاً توازن نظامی هند و پاکستان در ۲۰۲۷ حفظ خواهد شد.
هند، «یکی از بزرگترین قربانیان»
به نظر لیو، جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران هند را به «یکی از بزرگترین قربانیان» تبدیل کرد. او میگوید سازوکارهایی مثل «انجمن کشورهای حاشیهٔ اقیانوس هند» (IORA) و «سمپوزیوم نیروی دریایی اقیانوس هند» (IONS) در این بحران «کاملاً از کار افتادند». به نوشتهٔ او، در آغاز درگیری یک زیردریایی هستهای آمریکا در ۱۹ مایل دریایی سریلانکا به یک ناوچهٔ ایرانی حمله کرد و چند ماه بعد ایران دو موشک به سمت دیگو گارسیا شلیک کرد. او میگوید آن ناوچهٔ ایرانی مهمانی بود که هند دعوت کرده بود، اما هند و سریلانکا و کشورهای اطراف هیچ واکنشی نشان ندادند.
لیو اضافه میکند که ایران به کشتیهایی با پرچم هند حمله کرد و آمریکا هم به کشتیهایی با خدمهٔ هندی شلیک کرد و این برای هند مایهٔ سرافکندگی بود. به نوشتهٔ او، در خلیج فارس ترکیب تازهٔ ترکیه-پاکستان-عربستان شکل گرفته و ترتیبی چندملیتی هم برای اسکورت کشتیرانی در بابالمندب وجود دارد. او میگوید ارتش پاکستان، با فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش، میان ترکیه و قطر و ایران رفتوآمد میکند و میانجی کلیدی شده است. به نظر او، علت اصلی این افت، راهبرد و سیاست خارجی خود هند است. البته رقابت چین و هند، تغییر روابط آمریکا و هند و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران هم در آن نقش دارند.
«جنگ اقیانوس هند»
لیو میگوید برای کشورهای جزیرهای کوچکی مثل سریلانکا و مالدیو، درگیری کنونی آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران و درگیری حوثیها با عربستان «جنگ خاورمیانه» نیست، بلکه «جنگ اقیانوس هند» است. به نوشتهٔ او، مختل شدن همزمان تنگهٔ هرمز و بابالمندب یعنی گلوی آبراههای اقیانوس هند فشرده شده است. او میگوید پیش از جنگ ۷۵ درصد حمل انرژی جهان، ۵۰ درصد حمل کانتینری و ۳۵ درصد حمل فلهٔ خشک از اقیانوس هند میگذشت. به گفتهٔ او، سریلانکا زیر سه ضربه است: افزایش قیمت نفت، افزایش قیمت گاز و قطع عرضهٔ کود شیمیایی. نرخ تورم این کشور هم اکنون به ۸ درصد رسیده است.
واگرایی در جنوب آسیا
او همچنین مینویسد پاکستان در «شاخص جهانی تروریسم ۲۰۲۶» برای نخستین بار در صدر کشورهای آسیبدیده از تروریسم قرار گرفته است. به گفتهٔ او، ناامنی در پاکستان پروژههای چین و «کریدور اقتصادی چین-پاکستان» را بهشدت تحت تأثیر قرار داده و نشستهایی که چین برای پاکستان و افغانستان برگزار کرده «نتیجهٔ چندانی نداشته است». او پیشبینی میکند پایان درگیری افغانستان و پاکستان در ۲۰۲۷ دیده نشود.
به نوشتهٔ لیو، همکاری اقتصادی جنوب آسیا دچار واگرایی شده است: بنگلادش «به شرق نگاه میکند» و تازگی خرید جنگندهٔ J-10 چینی را اعلام کرده، که به گفتهٔ او ضربهٔ دیگری به برتری نظامی منطقهای هند است. پاکستان «به غرب نگاه میکند» و فقط بوتان و سریلانکا از هند پیروی میکنند. او میگوید مشکل سریلانکا این است که بیش از حد به هند گره خورده اما با آن برابر رفتار نمیشود. به نوشتهٔ او، پروژههایی مانند شهرک صنعتی هامبانتوتا و پروژهٔ پالایش نفت (حدود ۳.۷ میلیارد دلار) مدتهاست متوقف ماندهاند.
لیو در پایان میگوید نفوذ آمریکا «همهجا حاضر است»، از تحولات بنگلادش و نپال تا تغییر سیاست خارجی پاکستان و درگیری خاورمیانه. به نظر او، جنوب آسیا در حال شکلگیری دوباره زیر اثر متقاطع رقابت راهبردی چین، آمریکا و هند است.